Het verleden definieert jou niet

Op deze regenachtige maandag heb ik besloten om een belangrijk verhaal met jullie te delen. In ons leven maken wij namelijk allerlei beslissingen waarvan we hopen dat dit de beste keuze is en al deze keuzes hebben ons geleid tot waar wij op dit moment zijn. We maken fouten, raken gekwetst en hebben waarschijnlijk ook zelf mensen pijn gedaan. Met de ene beslissing ben je meer tevreden dan de ander, maar hoe dan ook, jij staat nog overeind en dat betekent dat je sterker bent geworden. Als jij op dit moment niet meer dezelfde fouten zou maken als die je in het verleden hebt gemaakt, heb je er simpelweg van geleerd en ben je gegroeid als persoon. Wees trots op jezelf.

Naamloos-1.jpg

Het mooie aan ons is dat wij stuk voor stuk allemaal uniek zijn. We hebben allemaal een eigen verhaal en dat is wat ons anders maakt dan anderen. In mijn leven heb ik veel meegemaakt, zoveel dat ik het soms even vergeet. Je leeft elke dag, staat op, gaat naar school of werk, het is bijna een gewenning, maar besef je soms weleens door hoe veel je wel niet heen bent gegaan? De dierbaren die je bent verloren, de pijn die je hebt ervaren, de onzekerheden die je hebt gevoelt. Alles in het verleden heeft ons gemaakt tot wat we zijn, vandaag. Ik ben er altijd al van overtuigd geweest dat alles precies loopt zoals het heeft moeten gaan. De mensen die wij ontmoeten, de situaties waar wij ons in bevinden, alles heeft een reden en niks is toeval.

Wat belangrijk is, is dat wij aandacht hebben voor wat ons overkomt. Wanneer wij emoties ervaren of ons lichaam pijn doet, leer naar jezelf te luisteren. Het leven geeft ons altijd signalen, dit gebeurt dagelijks en ook in onze dromen. Dit wordt door velen genegeerd of het valt ons simpelweg niet op, omdat we te druk bezig zijn met ons alledaags hectisch leventje. We voelen allemaal dat er iets niet klopt, maar kunnen onze vinger er niet op leggen. Dus leggen we ons er al gauw bij neer en laten we het voor wat het is. Ik ben in mijn hele leven constant tegen dingen aangelopen die me niet lekker zaten. Alsof wij leven in een grote web vol leugens en misleidingen en wij als mens dat allemaal maar gewoon moeten accepteren, omdat dit nou eenmaal is hoe het leven in elkaar steekt. Hoe kan het zo zijn dat de ene persoon het leven leidt waar de ander alleen maar van kan dromen? Heeft dat allemaal nou echt alleen te maken met geluk of pech? We hebben allemaal vraagtekens en vragen ons allemaal af of dit het nou echt is.

Ik ben geboren met eczeem en astma. Door mijn allergie voor zuivelproducten ben ik altijd een kop kleiner geweest dan de rest. In mijn hele schoolperiode ben ik gepest voor mijn afschuwelijke huid, mijn spleetogen en mijn lengte. Dit heeft mij gevormd tot iemand die niet tegen onrecht kan en altijd voor de ‘zwakkeren’ op zou komen. Toch ben ik door de jaren heen mij volledig gaan focussen op mijn uiterlijk, want mijn innerlijk deed er in mijn ogen voor veel niet toe. Wij zijn nou eenmaal visueel ingesteld. Ik heb altijd naar liefde verlangd en ben dan ook door veel mensen pijn gedaan. Op mijn 17e kreeg ik mijn eerste echte vriendje die meerdere keren vreemdging met diverse vrouwen en door zijn moeilijke jeugd was hij ook erg agressief. Mishandeling is iets wat in mijn ogen onvoorstelbaar was. Ook al dacht ik dat het mij nooit zou overkomen, het is mij overkomen. Ik werd als vuil behandeld en het heeft mij kanten van mezelf laten zien, waarvan ik niet wist dat ik het in me had.

”In life we only get bitter or better.
The choice is ours whether we
become victim or victor.”

Nu ik hier op terug kijk kan ik niks anders zeggen, dan dat het me sterker heeft gemaakt. Ik hield niet van mezelf en had geen gevoel van eigenwaarde. Hij kon van alles bij me flikken en toch zou ik hem niet verlaten, want ik was simpelweg te bang dat er niemand was die van mij zou kunnen houden. Ik baseerde mijn volledige geluk op mensen die mij teleurstelden en niet aan mijn verwachtingen konden voldoen. Wat ik hier mee wil duidelijk maken is dat je jouw verleden kan gebruiken als een excuus om jezelf in een slachtoffer rol te stoppen en iedereen om je heen de schuld te geven of je kan het gebruiken als drijfveer om jezelf beter te maken en anderen te helpen. In ons leven hebben wij controle over 2 dingen: hoe je denkt en hoe je handelt. Wij leven in contrast. Zonder duisternis, is er geen licht en zonder verdriet is er geen geluk. Laat jouw verleden jou niet definiëren als persoon. Het is gebeurd en niks in jouw kracht kan hier nog iets aan veranderen. Niemand is perfect en iedereen heeft nare gebeurtenissen meegemaakt waar wij niks van af weten. Omarm al jouw oneffenheden, zorg goed voor je lichaam en hou van jezelf. Focus op de toekomst, leer van je fouten, leef niet om indruk te maken op anderen, maar leef om indruk te maken op jezelf. Jij maakt het verschil.

Liefs,

Sioejeng

 

Wat is de betekenis van vriendschap?

In mijn 24-jarig bestaan ben ik ongeveer 6x verhuisd en heb ik in 4 verschillende steden gewoond. Dit is redelijk veel en hierdoor was het voor mij makkelijk om met nieuwe mensen in contact te komen. Ik moest mij tenslotte elke keer weer opnieuw voorstellen in een klas vol met kinderen die elkaar al jarenlang kenden. Op eerste gezicht is iedereen een vreemde, tot je deze leert kennen, zeg ik altijd. Ik vond nieuwe vrienden maken fantastisch en sinds de opkomst van internet was het nog makkelijker om contact te leggen met mensen uit verschillende steden in Nederland. Ik reisde dan ook regelmatig het één en ander af, kon het praktisch met iedereen goed vinden en heb de tijd van mijn leven gehad. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Ik kon goed luisteren en vond het altijd fijn om mensen advies te geven, te helpen waar dat nodig was en te motiveren om beter te worden. Wat mij opviel is dat mijn vriendengroep altijd erg divers is geweest. Ik maakte geen onderscheid in afkomst, seksuele voorkeur, geloof of stereotype. Als ik je graag mocht, ging ik met je om. Zo simpel was het.

tumblr_static_ewagyiryt60o44sgk8oww40sk

Toch is het door de jaren heen al lang niet meer zo simpel als ik dacht. Vriendschap kost tijd, begrip, geduld en ontzettend veel energie. Daarnaast krijgen we veel te maken met teleurstellingen, miscommunicatie en onbesproken aannames die ruzies veroorzaken. In mijn leven heb ik ontzettend veel mensen ontmoet, veel plezier gehad, veel pijn ervaren, maar het allerbelangrijkste, ik heb onvoorwaardelijk veel van mensen gehouden. Zoveel dat ik zelf pijn ervaarde wanneer het slecht met ze ging. Dat ik zo erg het beste met ze voor had, dat ik mijn mening volledig probeerde door te drukken waarvan ik dacht, dat, dat het beste voor ze was, dat mensen hier van schrokken en afstand van mij namen. Ik hield zo erg van mensen dat ik mijn volledige geluk op hun baseerde, al mijn tijd voor ze vrij maakte en mij aan hen vast begon te klampen. Dat is toch hoe vriendschap werkt, dacht ik?

Wij mensen hebben namelijk nogal een drang om iets te bezitten, wanneer dit ons gelukkig maakt. Ik ben er voor jou, als jij er voor mij bent. Jij bent mijn vriend, dus ik verwacht dat je tijd voor mij vrij maakt en naar me luistert als ik je nodig heb. Dus raken we teleurgesteld en onzeker wanneer dit niet gebeurt op het moment dat wij dat willen en het nodig hebben. Hoe meer vrienden, hoe meer meningen en verplichtingen. We spreken af, vertellen alles over ons persoonlijke leven, horen hun advies aan en volgen het dan ook op, want anders luisteren we niet naar ze en dat is respectloos. Ik zou niet durven om mijn vrienden te teleurstellen door naar mezelf te luisteren en zelf te bepalen wat ik doe met de situatie, want ik heb immers om hun mening gevraagd. ‘Als jij maar gelukkig bent.’

Precies, als ik echt gelukkig ben, waarom zou diegene’s mening er dan toe moeten doen? Waarom zou mijn keuze een ander kwetsen als ik voor mezelf besluit te kiezen. Het is toch mijn leven? Dit klinkt misschien allemaal belachelijk wanneer je het leest, maar dit is exact hoe het er in mijn leven aan toe ging. Iedereen heeft overal een mening en oordeel over, je hoort verhalen over mensen die je niet eens kent en toch knik je ja en praat je over van alles mee, terwijl we hier eigenlijk helemaal niks van af weten. Je gaat er in mee, want het zijn je vrienden en je wilt er voor ze zijn, omdat zij er ook altijd voor jou zijn en je wilt ze oprecht helpen, want je houdt van ze.

“The most important relationship in your life is the relationship you have with yourself. Because no matter what happens, you will always be with yourself.”

Tot ik me besefte dat ik eigenlijk zoveel van iedereen hield, dat ik vergeten was om van mezelf te houden. Ik luisterde niet eens meer naar wat ik zelf wilde, vroeg advies om de kleinste dingen en kon niks meer alleen. Ik was zo afhankelijk geworden van mijn vrienden dat ik het niet uit kon staan om alleen te zijn. De confrontatie was te groot en ik zou me dan eenzaam voelen. Ik was niet tevreden met wie ik was geworden. Al die jaren ben ik constant bezig geweest met het pleasen van alles en iedereen en ben ik mezelf helemaal kwijt geraakt onderweg.

Ik realiseerde me dat vriendschap voor mij een andere betekenis heeft gekregen. Mensen die ik al jaren kende, zitten niet meer in dezelfde levensfase en ik kan ze gewoon niet helpen en dat hoeft ook helemaal niet. Ik ben namelijk niet verantwoordelijk voor niemand, behalve voor mezelf. Waarom zou ik selectief een groep kiezen die ik liefheb, als ik iedereen wil liefhebben? Vriendschap is prachtig wanneer dit vrijblijvend is, zonder verwachtingen, zonder verplichtingen. Het is het accepteren van de ander, exact zoals diegene is. Vriendschap is oprecht, onvoorwaardelijk en liefdevol. Liefde is geven zonder er iets voor terug te verwachten. Verwachting en verplichting om te liefhebben is geen vriendschap, maar simpelweg een overeenkomst uit eigen belang.

Mensen komen en gaan in de loop der tijd, maar jij bent de enige persoon waar je de rest van je leven, elke milliseconde mee zal besteden, dus zorg er dan ook voor dat deze persoon degene is waar je ontzettend gelukkig mee bent. Wees geen gevangene van je eigen gedachtes en focus op wat jou gelukkig maakt. Wat is oprecht belangrijk voor jou in het leven? Wat zijn je passies en doelen? Waar sta je voor? Hoe behandel je, jezelf en hoe behandel je anderen? Gelukkig zijn begint bij jou en zeg nou zelf, wie omringd zich nou niet graag met een gelukkig persoon 😉

Liefs,

Sioejeng

 

Alleen op reis

Mijn hele leven lang ben ik bezig geweest met iemand te zijn. Vanaf het moment dat je geboren wordt, worden er al dingen van je verwacht. Ik groei op in een Chinese familie waarin status, macht en prestatie centraal staat. Op school wordt de druk nog groter en ik merkte al gauw dat het niet meer genoeg was om het allemaal alleen maar leuk te vinden, ik moest ook daadwerkelijk overal de beste in zijn. Als kind ben je, je nog nauwelijks iets bewust van de hokjes waar je constant in geplaatst wordt. Toen ik eenmaal oud genoeg was om naar school te gaan, werd ik al gauw gepest om mijn afkomst. Dit was de eerste keer dat het voor mij duidelijk werd dat ik niet was als alle anderen, terwijl ik mezelf nooit als anders had beschouwd. Het liefst had ik blonde haren gehad en blauwe ogen. Was dit dan het racisme waar mijn vader het vaak over had? Iedereen is toch immers maar een mens en van binnen hebben wij allemaal dezelfde verlangen. Namelijk liefde en geluk.

Processed with VSCOcam with g3 preset

img_5897kopie

Door de jaren heen krijg je elke dag les op school en voor ik het wist was het daar: de cito toets. Als 11-jarig meisje legde ik een test af dat zou bepalen of ik onderaan de ladder zou moeten beginnen of gelijk door mocht naar de route om zo succesvol mogelijk te worden in mijn toekomstige carrière. De uitslag was daar: VMBO-T. GOD NEE! Ik zag in één klap al mijn dromen uiteen spatten. Wat nu? Was mijn toekomst nu voorbij? Kon ik nog wel alles worden wat ik maar wilde of was dit allemaal schijn?

Toch zet je jarenlang door en de tijd vliegt voorbij. Ik kwam erachter dat talent alleen niet genoeg was en dat het belangrijk is om dit te blijven ontwikkelen. Inmiddels heb ik door hard te werken twee mode opleidingen afgerond en met wat geluk tijdens het solliciteren, kwam ik na een aantal baantjes terecht bij mijn huidige werk. Tijdens mijn evaluatiegesprek werd mij verteld dat ik mij niet genoeg inzette, dat ik veel meer initiatief moest tonen en dat mijn mentaliteit niet goed was. Terwijl mijn manager dit gefrustreerd zat te vertellen probeerde ik mij rustig te houden. Dit ging even goed, tot ik ineens in huilen begon uit te barsten. Ik begreep niet wat ik fout had gedaan. Ik kwam elke dag op tijd, ik deed mijn werk, haalde mijn deadlines en deed enorm mijn best om goede resultaten te leveren. Ik raakte na het gesprek al snel gedemotiveerd, voelde mij niet gewaardeerd en ging sindsdien met tegenzin naar werk. Waarom liet ik één persoon zo’n controle nemen over mijn emoties?

Toen besloot ik de natuur op te zoeken door alleen op vakantie te gaan. Ik moest weg en snel ook. Doodeng vond ik het. Nog nooit had ik écht iets alleen gedaan, zonder partner, familie of vrienden. Het besef die ik tijdens deze reis heb gekregen is dat je, je hele leven wordt verteld wie je moet zijn, wat je kan en wat er allemaal niet mogelijk is door gebrek aan kennis of geld. Je hele leven wordt je beperkt in je kunnen. Zonder er naar te vragen krijgen we elke dag meningen, oordelen en negatieve opmerkingen naar ons hoofd geslingerd en hier heb ik mij voor moeten leren afsluiten. We moeten stoppen met onszelf te limiteren, puur omdat we te bang zijn voor wat er allemaal fout kan gaan. ALLES IS MOGELIJK, zo lang jij je hoofd er naartoe zet en hier een volle 100% voor gaat. Ik realiseerde me dat ik constant geen voldoening kreeg uit een vaste maandloon, 40-uur op kantoor zitten, elke dag keihard werken om iemand anders zijn droom waar te maken in plaats van mijn eigen dromen waar te maken. Ik realiseerde dat ik andere mensen wilde helpen en een boek te schrijven. Twijfelen deed ik niet langer en ik besloot direct ontslag te nemen.

“If you limit your choices only to what
seems possible or reasonable,
you disconnect yourself from what
you truly want, and all that is
left is compromise.”

De reis deed me beseffen dat alleen zijn helemaal oké is en hoe essentieel het is om af en toe een moment voor jezelf te nemen om alles op een rijtje te zetten zonder afleidingen van buitenaf. Dat je heel goed moet weten wie je nou écht bent en beseffen dat wie je bent altijd genoeg zal zijn, zo lang je open staat voor verandering. Dat je altijd in jezelf moet blijven geloven en je niet moet laten beperken in je kunnen door wie dan ook. Het leven is een patroon die alleen doorbroken kan worden wanneer jij besluit om de angst los te laten en zelf een kans te creëren. De drang naar meer, meer, meer heeft ons doen vergeten wat de waarde is van wat we al hebben, omdat we constant streven naar het volgende mijlpaal. Waardeer wat je hebt, heb passie voor wat je doet en wees dankbaar voor de kleine dingen, dan zal je de voldoening vinden die je zoekt 🙂

Liefs,

Sioejeng

Wat anderen vinden is niet belangrijk

Hoi! Vandaag ga ik je vertellen waarom het zo belangrijk is om los te laten wat anderen van je vinden. Dit klinkt vrijwel heel logisch voor iedereen, maar het ook daadwerkelijk doen is weer een ander verhaal. Ik merkte bij mezelf dat ik bij alles wat ik deed, na dacht over wat anderen van me vonden. Dit kon gaan om de allerkleinste dingen: hoe snel ik reageerde op berichtjes, wat ik aan deed s’ochtends, hoe ik liep, wat ik zei. ALLES.

13064683_1007522452618943_6013557254486536321_o

Nu ik dit typ vind ik mezelf al doodvermoeiend klinken en het ergste van alles is… we doen het allemaal – bewust of onbewust. Het probleem is dat we hierdoor simpelweg enorm angstig worden in alles wat we doen en dit vloeit weer voort in ons gedrag en onze keuzes. We kunnen gewoonweg niet meer handelen zonder na te denken wat een ander hiervan vind en dit is helemaal niet nodig! Het is zo ontzettend naar om ons constant druk te moeten maken, omdat we bang zijn voor oordelen, meningen en negatieve reacties. De angst om te handelen houdt ons tegen in wat we écht willen en daarbij vergeten we om af en toe goed naar onszelf te luisteren.

Op een gegeven moment merkte ik dat de onzekerheid mijn hele leven over begon te nemen. Ik durfde niks meer te beslissen zonder de bevestiging van mijn vrienden. Hun advies was zo ontzettend belangrijk voor mij, dat ik niet meer voor mezelf na kon denken en elke keer tegen mijn gevoel in een besluit maakte. Toen ik dit eenmaal door kreeg, besloot ik vaker een moment voor mezelf te nemen en goed na te denken over wat IK nou eigenlijk echt wilde. Als je constant om iemand’s mening vraagt, betekent het in feite dat je hun mening belangrijker vind dan je eigen mening, om een beslissing te maken over jouw leven.. best stom eigenlijk toch?

Dus voordat je de volgende keer bang bent om wat anderen van je vinden.. En dit is heel belangrijk om te weten: niemand geeft er echt om. Dit klinkt ontzettend lullig, maar in de tijd dat jij je druk loopt te maken om wat iemand van je vind, is diegene allang druk bezig met wat jij van diegene vind. Hoe je het ook wendt of keert, iedereen maakt zich uiteindelijk vooral druk om zichzelf en hun eigen belangen en ook al heeft diegene een bepaalde gedachte over je, zal dit ongeveer 0,2 procent zijn van alle gedachtes die, diegene op die dag heeft. Het ergste wat er namelijk kan gebeuren wanneer iemand iets van je vind.. is… helemaal niks.

Leer van jezelf te houden. Van je mooie haren tot het kleine spleetje tussen je tanden. Zelf ben ik geboren met eczeem en dit vond ik vroeger verschrikkelijk, maar wat kan ik hier aan doen? Maakt mij dat een slechter persoon? Nee. Mooi zijn komt van binnenin en wanneer jij je goed voelt in alles wat je bent, straalt dit van je af en op lange termijn verdien je veel meer respect wanneer je ergens 100% achter staat dan iets te doen wat volledig tegen je gevoel in gaat. En zeg nou eerlijk, er is niks aantrekkelijker dan zelfvertrouwen!

”We have to really educate ourselves
in a way about who we are,
what our real identity is.”

Als laatste tip: je kan nooit iedereen pleasen. Nee zeggen is helemaal geen probleem. Vooral als jij je daar lekkerder bij voelt. Het is immers maar een mening en je kan het niet overal mee eens zijn. Uiteindelijk ben je verantwoordelijk voor wat je zegt-hoe je het zegt en niet hoe een ander het interpreteert. Wanneer een ander beledigd reageert, is dat een onzekerheid wat bij diegene ligt en niet bij jou. Laat-het-los en je zal zien hoe bevrijdend het werkt. Tijd om te focussen op wat jou gelukkig maakt!

Liefs,

Sioejeng

Even voorstellen..

Hoi ! Wat ontzettend leuk dat je hebt besloten om even op mijn blog te komen gluren. Ik ben Sioejeng. Dit klinkt als een hele lastige naam, maar dit spreek je eigenlijk uit als Si-oe-jeng. Waarschijnlijk zegt dit jou werkelijk hélemaal niets, maar van het ene op de andere dag besloot ik mijn drukke kantoorbaan als ontwerper op te zeggen, om speciaal voor jou deze blog op te starten..

De afgelopen jaren ben ik namelijk nogal druk bezig geweest met het proberen iemand te zijn. Op jonge leeftijd verliet ik de middelbare school en rondde ik 2 mode studies af om vervolgens fulltime te gaan werken als ontwerper. Ik had veel ambities en werkte elke dag keihard om dit waar te maken. Ik maakte het liefst zoveel mogelijk nieuwe vrienden en zorgde er voor dat mijn agenda elke dag volgeboekt stond met allerlei afspraken, waar ik achteraf met veel tegenzin naar toe ging.

Toch moest en zou ik mijn afspraken nakomen, want ik vond het immers belangrijk om door iedereen zo leuk mogelijk gevonden te worden. Dus begon ik over van alles mee te praten, roddelde ik veel, kraakte ik anderen af en vroeg ik constant om advies, wat vervolgens averechts werkte wanneer ik besloot om dit advies ook daadwerkelijk op te volgen. Ik liet namelijk anderen mij vertellen wat ik moest doen met MIJN leven. Dit allemaal, omdat ik constant een enorme drang had aan erkenning en bevestiging dat ik wel écht leuk genoeg ben.

Doordeweeks werkte ik van maandag tot vrijdag dus wanneer het weekend eindelijk aangebroken was, wilde ik zoveel mogelijk ontsnappen aan de realiteit. Het liefst stond ik elk weekend in de club te feesten en dronk ik graag wat wijntjes om even aan de sleur te ontkomen en alles te vergeten. Zondagen besteedde ik het liefst uren in bed met de TV aan op de meest loze programma’s. Heerlijk vond ik het. Tot het moment dat mijn relatie op de klippen liep. Ik woonde samen en ons 4-jarige relatie begon langzaam aan een routine te worden die wij niet konden doorbreken. Beiden werkten we fulltime en hadden we een redelijk vast inkomen. Het enige wat nog mistte, was een koopwoning en kinderen. Bij de gedachte alleen al kreeg ik het Spaans benauwd. Dit kon het toch niet zijn? Ik was immers pas 23 en had mijn leven precies bewandeld zoals iedereen dat deed. Waarom was ik dan zo ontzettend ongelukkig?

In deze blog ga ik je door middel van posts en video’s vertellen hoe ik door mijn eigen ervaringen nieuwe inzichten heb gekregen om je te laten weten dat het niet uit maakt wat anderen besluiten om met hun leven te doen en dat het vooral belangrijk is wat JOU gelukkig maakt. Aarzel ook zeker niet om een reactie te plaatsen wanneer je ergens een vraag over hebt of dit kan natuurlijk ook anoniem door mij een e-mail te sturen 🙂

Liefs,

Sioejeng