Wat ben je mooi

Mijn liefde,

887015_126714457509424_1853421776_o.jpg

Foto: Jolijn Snijders

Wat ben je mooi.

Wat ben je mooi als je lacht,

Mooi in je verdriet,

Je geluk,

Maar ook je kracht.

Zuiver en helder

Zoals het water

Dat over mijn gezicht stroomt

.

 

Waarom (liefdes)verdriet het beste is wat je kan overkomen.

De afgelopen jaren zijn emotioneel erg zwaar voor mij geweest. Om eerlijk te zijn ben ik altijd al een beetje hopeloos geweest als het aan kwam op gevoelens uiten en hier ook openlijk over te spreken. Thuis heb ik nooit echt geleerd om over mijn gevoelens te praten. Dit heeft vanzelfsprekend ook met de cultuur te maken waar ik oorspronkelijk vandaan kom. Mijn Nederlandse vriendinnetjes dronken een kopje thee met hun moeder na school, dat kende ik niet. Mijn ouders waren altijd aan het werk, werken voor een betere toekomst voor mij en mijn broer. Financieel hebben wij het nooit breed gehad. Toen ik eenmaal naar de middelbare school ging, was de aandacht vooral gefocust op de cijfers die ik haalde, niet perse hoe ik me voelde. Daarnaast moest ik in het verleden regelmatig naar de dokter vanwege mijn huidziekte en astma aanvallen, dit hoefde niet meer toen ik 12 werd, ik was weliswaar ‘gezond’. En zo lang ik geen last had van mijn huid en mijn ademhaling, dan gaat alles toch prima?

bannertje

Het antwoord is nee. Het ging jaren lang alles behalve prima. Door de jaren heen werd het steeds lastiger om open te communiceren en een hechte band met mensen op te bouwen. Ik was immers constant verhuisd en de diepe connecties die ik kreeg met mensen bleek achteraf altijd pijn en teleurstelling te veroorzaken, wanneer ik weer moest vertrekken. Uiteindelijk eindigde ik in een gat, een dorp genaamd Alphen aan den Rijn. Waar ik naar een Christelijke school moest en ik helemaal niks met geloof te maken had en al helemaal niks mee kreeg toen iedereen mij pestte voor hoe ik eruit zag. Mijn bewijsdrang om te laten zien hoe leuk ik wel niet was, werd groter dan mijn drang om arts te worden. School ging steeds slechter en mijn ouders waren ongelofelijk gefrustreerd met het kind die zij verkeerd dachten opgevoed te hebben.

Mijn kortzichtige woonplaats had mij niks te bieden en ik besloot het avontuur elders op te zoeken. Rond mijn 16e begon ik te daten buiten mijn eigen woonplaats om en nam ik vaak de trein naar verschillende steden in Nederland om af te spreken met vrienden, maar ook jongens die ik leerde kennen via het internet. ( lees: hyves, partypeeps lol ) Door constant omringd te worden met verschillende soorten mensen die ik lief heb, heb ik veel geleerd over mezelf. Echte vrienden confronteren je met situaties waar je zelf niet bij stil staat en liefdes-relaties houden je een spiegel voor. Soms werkt het niet meer en groeien mensen uit elkaar. Niet omdat de liefde op is, maar omdat het simpelweg niet bijdraagt aan je zelfgroei of behoeftes in het leven, die ook constant veranderen naarmate je ouder word.

”Show them what you’re made of
by succeeding in life.”

Door de jaren heen ben ik harder geworden, wijzer en sterker. Ik weet wat ik vind, wat ik wil en waar ik naar toe wil. Ik word gezien als iemand die altijd weet wat ze moet doen en haar woordje klaar heeft. Dit word helaas, vrijwel altijd verward met het feit dat ik geen gevoelens heb en niet gekwetst kán worden. Ook ik ben net als iedereen soms onzeker, jaloers, wispelturig, onredelijk en huil ik regelmatig. Ik straf mezelf af voor de emoties die ik voel en de gedachtes die ik heb. Vaak heb ik geen idee wat ik er mee aan moet of waar het vandaan komt. Na de psycholoog dacht ik het allemaal wel uitgevogeld te hebben. ‘Ik weet beter dan dit.’ Hoe kan het dan toch zo zijn dat ik me dood schaam voor de negatieve gedachtes en slechte zelfbeeld die door anderen is veroorzaakt, waar ik geen controle over schijn te hebben? Na een week lang elke nacht in bed te hebben liggen tobben, was ik het beu. Door alles rustig te relativeren en na te denken heb ik ingezien dat je het nooit 100% goed zal doen in iemand anders zijn ogen. Er ontstaat miscommunicatie, aannames en verkeerde interpretatie. Niemand zal je ooit zien voor wie je echt bent, alleen hoe ze zichzelf zien. Laat je niet naar beneden praten door de uitspraken die worden gemaakt vanuit hun eigen beleving en vermogen. Jij bent niet zoals hen en zij zijn niet jou. Alles is mogelijk. Hierbij zeg ik: FUCK IT! Je bent niet meer het meisje van vroeger. De woorden die zijn uitgesproken doen pijn, maar waar ze vroeger mijn hele leven hadden overgenomen en mij onzekerder hadden gemaakt, verander ik het nu in een nieuwe les, drijfveer en kracht. Wat zeiden ze nou.. wie het laatst lacht…?

Liefs,

Sioejeng

Terug van weggeweest

Ja, ja, ik weet het, dat werd tijd. Hierbij heb ik besloten om een brief naar mezelf te schrijven. Gewoon, omdat het kan. Waarom online en openbaar vraag, je, je af? Omdat ik mijn blog ooit ben begonnen met het idee dat ik er anderen misschien mee zou kunnen helpen. Je weet wel, alle mensen die omringd worden met geweldige verhalen over hoe goed het wel niet gaat met iedereen en daar door soms even vergeten dat het helemaal oké is, wanneer dit niet zo is. Voornemen van 2018 is dan ook; gewoon rustig aan weer mijn blog op pakken waar ik gebleven ben. Niet voor jou, niet voor je vriend of vriendin, maar voor mezelf. Dussss.

Processed with VSCO with f2 preset

Hier komt die dan.. een recap van mijn afgelopen jaar, want hoe erg ik het ook vind.. een jaar lang heb ik niks meer met mijn blog gedaan en ik dacht dat het nieuwe jaar een goed begin was om dit weer op te pakken. Stom is het hè, dat we een nieuw jaar nodig hebben om met goede voornemens te moeten komen? Gelukkig is het zo dat ik het afgelopen jaar alleen maar actie heb ondernomen en niet meer alles laat afhangen van de dronken beloftes op oudejaarsavond. Ik heb namelijk ontdekt dat het leven volkomen gevormd kan worden naar hoe je het graag wilt zien. Waar je ook vandaan komt, wat je ook hebt meegemaakt. Jouw verleden hoeft jouw toekomst niet te bepalen. Neem de heft in handen, want zo lang jij er in gelooft, blijft geloven, je niet laat tegenhouden door wat anderen zeggen en hier iedere dag weer keihard voor werkt, kan je jouw doelen behalen. Al is het soms weinig inzet, al is het soms helemaal niet. Een stapje per dag in de richting die jij voor ogen hebt, is een vooruitgang en zorgt voor een alsmaar stijgende lijn.

Daarom heb ik besloten om het schrijven weer op te pakken. Niet eens het schrijven op zich, maar mijn levensdroom vervullen. Sinds een jaar ben ik er achter gekomen dat ik naast creatief bezig zijn en in de horeca werken, ik nog altijd het meest passie heb voor maar één ding en dat is ‘mensen helpen’. Dit begrip is nogal groot en valt natuurlijk te interpreteren zoals je zelf zou willen. Mensen helpen komt in allerlei vormen en sinds mensen gemaakt zijn om voor elkaar te zorgen en lief te hebben, is het ook niet heel gek dat ik hier zo intens gelukkig en enthousiast van raak.

Sinds ik in het diepe ben gesprongen om na een een ontslag van meerdere full-time baantjes naar Amsterdam te verhuizen, zonder een helder plan, maar wel met een afgeronde inschrijving bij de KvK als ZZP’er, dacht ik bijna dat ik gek was geworden. Ik had in feite niets meer. Geen baan, geen geld, geen relatie, geen vaste, oude vriendengroep uit mijn oude stadje Rotterdam. Mooi, dacht ik. Niets om te verliezen dus. Het is altijd een hele bewuste keuze geweest om zo minimaal mogelijk te leven, maar die bewustwording kwam pas echt toen ik full-time stopte van mijn kantoorbaan als ontwerper. Ik had namelijk ineens geen cent meer om te makken en moest daar door erg verstandig met mijn uitgaves om gaan. Ik wilde niet terug bij mijn ouders wonen, mijn vrijheid betekent immers alles voor mij. Hier door werd ik heel erg goed in prioriteiten stellen. Ik ging minder vaak naar feestjes, die vond ik vaak toch al niet boeiend meer. Vrienden begon ik steeds meer onder de loep te nemen, terwijl ik daar voor altijd overal voor in was en ik vond het met iedereen gezellig. Drankje hier, etentje daar. Maar ja, om heel eerlijk te zijn, haalde ik er gewoonweg geen voldoening uit. Veel geld had ik namelijk niet meer, dus besloot ik om het te investeren in mezelf.

Treat yourself! Aha, LEKKER SHOPPEN EN FEESTEN denk je nu. Nee, nee. Ik bedoel écht mezelf eens goed behandelen. Door genoeg rust te pakken, zelfacceptatie, wandelingen in het park, meditatie, reizen, lezen, musea’s bezoeken, tekenen, muziek luisteren, (arthouse)films kijken, gezond eten, noem het maar op! Als het mij maar oprecht voldoening en energie gaf, was ik gelukkig. Ik stopte met constant leven vanuit de buitenwereld en begon te werken van binnenuit. Leven met minder, minder spullen, minder kleding, minder wat er niet toe doet ( social media als een middel van erkenning en bevestiging ), minder make-up, en minder negativiteit. Al met al kom ik steeds een beetje dichterbij waar ik uiteindelijk wil zijn. In de tussentijd, sit back and enjoy the ride!

Liefs,

Sioejeng

Niet meer doen, maar minder

We leven in een tijd dat het lijkt dat hoe veel we ook doen, het nooit genoeg lijkt te zijn. We willen zo veel mogelijk uren draaien om meer geld te kunnen verdienen om ons zelf te kunnen verwennen voor het harde werk wat wij leveren. We betalen onze huur, hoe groter de woning, des te meer het kost. Om er elke dag weer mooi bij te lopen kopen we continu nieuwe kleren, schoenen, maar ook moeten wij in het bezit zijn van de allernieuwste iPhones en elektrische snufjes. Niet te vergeten dat we eens in de zoveel tijd langs de kapper moeten en laten we eerlijk zijn.. boodschappen doen is ook niet altijd even goedkoop. Niet te beginnen over hoe vaak ik in de week uit eten ging, bioscoopkaartjes of de entreekosten van een leuk feestje.. Al met al opgeteld, was ik wonderbaarlijk genoeg altijd weer blut aan het eind van de maand.

Terminplaner

Dus.. waar doen we het allemaal voor vraag je, je af? Na 4 jaar full-time te hebben gewerkt, braaf elke maand weer mijn ding gedaan te hebben. In het bezit ben van een uitpuilende kleding kast en veel ste veel schoenen, ben ik er van overtuigd dat wij niet leven om elke maand weer onze rekeningen te kunnen betalen. Na mijn solo reis naar Madeira besefte ik net als na elke reis naar het buitenland, hoe veel er wel niet is om dankbaar voor te zijn. Hoe weinig we wel niet nodig hebben als mens om gelukkig te kunnen zijn. Wanneer ons leven een routine wordt, raken we in een sleur en vergeten we vaak om er bij stil te staan hoe gezegend we wel niet zijn. Elke dag worden wij wakker in een schoon bed, een dak boven ons hoofd, schoon water uit de kraan en vers voedsel in de koelkast.

We zijn zo bezig met het het constant presteren, hoger op te klimmen in onze carriere, dat we vergeten om gewoon soms.. even niemand te moeten zijn. Zelf ben ik jarenlang geobsedeerd geweest met het constant vooruit plannen van mijn leven. Mijn agenda was mijn beste vriend en er leek nooit genoeg uren in een dag te zitten. Voor ik het wist was ik weer een jaar ouder en langzaam maar zeker begon ik elk jaar weer een klein beetje onzekerder te worden wanneer ik voor mijn gevoel te weinig bereikt had. Om ons heen lijkt iedereen als een speer voorbij te gaan. ”Wat doe je nu?” is een vraag wat mij persoonlijk altijd de kriebels geeft en onbewust probeer ik altijd interessant over te komen door alles mooier te maken dan het lijkt. Net als hoe ze in vacatures alles altijd zo mooi verwoorden ( terwijl het 9 van de 10 keer geen ruk voorstelt ) en de functie een net wat te moeilijke naam heeft, maar gewoon ontzettend goed klinkt.

” Time is like a river,
you can never touch the
same water twice. ”

Bottomline is.. we hebben het zogenaamd altijd zo druk, maar in feite zijn we teveel tijd kwijt aan allerlei dingen die gewoonweg NIET belangrijk zijn en al helemaal niet positief bijdragen aan onze gemoedstoestand. Er zijn mensen die net 20 zijn die in een burn-out raken en met de jaren zijn de anti-depressiva voorschriften alsmaar verhoogd. Om een gelukkiger leven te leiden, moeten we niet meer doen, maar minder. Minder van alle loze activiteiten zoals buiten werk om je e-mail door nemen en jezelf suf werken tot midden in de nacht om een deadline te halen. VOOR WIE? Voor je ‘baas’ die elke maand in ruil voor jouw diensten een bescheiden maandloon stort, waar jij nog meer spullen van kan kopen. We hebben niet meer nodig om gelukkig te zijn, maar juist minder. Alles wat we zijn is het resultaat van wat wij hebben gedacht. In het leven veranderen wij constant en daar bij veranderen ook onze behoeftes. Weet wat jou oprecht gelukkig maakt en doe daar meer van. Tijd is kostbaar dus kies bewust hoe jij het wenst te besteden 🙂

Liefs,

Sioejeng

Als je het allemaal even niet meer weet

De afgelopen weken dat ik niet meer full-time werk, voelde als een enorme opluchting en tegelijkertijd wist ik ook niet wat ik met mezelf aan moest. Ik maak altijd extreme beslissingen zonder daar altijd de consequenties van in te zien. Dat komt helaas meestal pas achteraf en dan moet ik nog uit zien te vinden wat ik daar mee moet. Ik zit namelijk al 2 weken lang zonder baan, maar moet nog wel mijn maand huur zien te betalen. Dit gaat lukken hoor, daar niet van. Ik heb natuurlijk wel een klein buffertje van mijn vorige baan opgespaard, voordat ik abrupt besloot te stoppen met werken.

meditation and yoga practicing at sunset

Ik sta s’ochtends op, rond een uur of 10/11. Met de gedachte dat ik daadwerkelijk nergens heen hoef, niemand moet zijn en helemaal niks hoef te doen. Hoe bizar is dat? Het vervelende daar van is dat ik daar door ontzettend lui word. In de maanden dat ik 40 uur op kantoor zat, deed ik nog van alles daar naast om mijn tijd nuttig te gebruiken. Ik zat aan mijn blog, liep s’avonds hard en ging elke week naar yoga les en daar tussendoor sprak ik weleens met vrienden af om wat te drinken en te feesten. Waar is die energie naar toe? Ik denk dat ik op kantoor telkens het gevoel had dat er van alles aan mij voor bij ging, omdat ik daar verplicht zoveel uur moest zitten. Nu ik die vrijheid heb om zelf te bepalen waar ik ga en sta, heb ik helemaal niet meer die drang om alles te moeten doen. Ik weet waar ik naar toe wil, maar ik baal dat het allemaal nog zo lang gaat duren. Geduld is noodzakelijk.

De ene dag was productiever dan een ander, maar om eerlijk te zijn heb ik de laatste weken daadwerkelijk niks echt ondernomen. Ik wilde gewoon een part-time baan vinden, zo dat ik mij niet meer druk hoef te maken over mijn huur. Mijn huisje is fantastisch en die zou ik voor geen goud kwijt willen raken. Het leven voelt als een oceaan. De ene dag zijn de golven hoog en het water woest, het voelt bijna alsof je verdrinkt. Andere dagen zijn de golven kalm en sereen. Je ligt met je gezicht naar de zon en het voelt alsof je zweeft. Ik denk dat we de rest van ons leven in deze oceaan zullen zwemmen, maar het is fijn om te weten dat je niet zult verdrinken. Het ding is dat we het zogenaamd altijd zo druk hebben, maar eigenlijk maak je het jezelf druk. Er is tijd genoeg, maar het is essentieel om je tijd zo in te delen dat je het alleen kwijt bent aan wat echt belangrijk is. Waar jij jouw energie daadwerkelijk aan kwijt wilt zijn en wat baat heeft aan jouw gemoedstoestand.

” The only limits in life, 
are those we impose
on ourselves.”

Ik ben tegenwoordig heel zuinig met mijn tijd. Mijn hele leven lang ben ik omringd geweest met allerlei verschillende mensen waar ik mijn tijd en energie aan kwijt was. Je luistert naar ze, je geeft ze advies, je neemt ze in je huis, je kookt voor ze. Tot je erachter komt dat je alleen maar energie kwijt bent en daar uiteindelijk uitgeput van raakt. Wanneer ik het even niet meer weet, trek ik mijn sneakers aan en ga ik meestal een uur lang buiten wandelen of neem ik een yoga les. Ga ik heel lang in bed liggen of probeer ik te mediteren. Ik ga stap voor stap na, wat ik wil dat er gaat veranderen en ik focus mij op de oplossingen van de problemen waar ik tegen aan loop. Vroeger pakte ik standaard mijn telefoon erbij om anderen om hulp of advies te vragen. Nu ben ik er van bewust dat niemand mij echt kan helpen, behalve ik zelf. Ik ben tenslotte de enige die het volledige plaatje ziet. Ik ben degene die zich daadwerkelijk in een bepaalde situatie bevind waar emoties en gevoelens bij komen kijken. Niemand voelt wat ik voel en niemand kent mij zoals ik mezelf ken. Je moet alleen kritisch naar jezelf kunnen blijven kijken en open staan voor de confrontatie. In ons leven vechten we tegen niemand meer, behalve tegen ons zelf.

Liefs,

Sioejeng

Het verleden definieert jou niet

Op deze regenachtige maandag heb ik besloten om een belangrijk verhaal met jullie te delen. In ons leven maken wij namelijk allerlei beslissingen waarvan we hopen dat dit de beste keuze is en al deze keuzes hebben ons geleid tot waar wij op dit moment zijn. We maken fouten, raken gekwetst en hebben waarschijnlijk ook zelf mensen pijn gedaan. Met de ene beslissing ben je meer tevreden dan de ander, maar hoe dan ook, jij staat nog overeind en dat betekent dat je sterker bent geworden. Als jij op dit moment niet meer dezelfde fouten zou maken als die je in het verleden hebt gemaakt, heb je er simpelweg van geleerd en ben je gegroeid als persoon. Wees trots op jezelf.

Naamloos-1.jpg

Het mooie aan ons is dat wij stuk voor stuk allemaal uniek zijn. We hebben allemaal een eigen verhaal en dat is wat ons anders maakt dan anderen. In mijn leven heb ik veel meegemaakt, zoveel dat ik het soms even vergeet. Je leeft elke dag, staat op, gaat naar school of werk, het is bijna een gewenning, maar besef je soms weleens door hoe veel je wel niet heen bent gegaan? De dierbaren die je bent verloren, de pijn die je hebt ervaren, de onzekerheden die je hebt gevoelt. Alles in het verleden heeft ons gemaakt tot wat we zijn, vandaag. Ik ben er altijd al van overtuigd geweest dat alles precies loopt zoals het heeft moeten gaan. De mensen die wij ontmoeten, de situaties waar wij ons in bevinden, alles heeft een reden en niks is toeval.

Wat belangrijk is, is dat wij aandacht hebben voor wat ons overkomt. Wanneer wij emoties ervaren of ons lichaam pijn doet, leer naar jezelf te luisteren. Het leven geeft ons altijd signalen, dit gebeurt dagelijks en ook in onze dromen. Dit wordt door velen genegeerd of het valt ons simpelweg niet op, omdat we te druk bezig zijn met ons alledaags hectisch leventje. We voelen allemaal dat er iets niet klopt, maar kunnen onze vinger er niet op leggen. Dus leggen we ons er al gauw bij neer en laten we het voor wat het is. Ik ben in mijn hele leven constant tegen dingen aangelopen die me niet lekker zaten. Alsof wij leven in een grote web vol leugens en misleidingen en wij als mens dat allemaal maar gewoon moeten accepteren, omdat dit nou eenmaal is hoe het leven in elkaar steekt. Hoe kan het zo zijn dat de ene persoon het leven leidt waar de ander alleen maar van kan dromen? Heeft dat allemaal nou echt alleen te maken met geluk of pech? We hebben allemaal vraagtekens en vragen ons allemaal af of dit het nou echt is.

Ik ben geboren met eczeem en astma. Door mijn allergie voor zuivelproducten ben ik altijd een kop kleiner geweest dan de rest. In mijn hele schoolperiode ben ik gepest voor mijn afschuwelijke huid, mijn spleetogen en mijn lengte. Dit heeft mij gevormd tot iemand die niet tegen onrecht kan en altijd voor de ‘zwakkeren’ op zou komen. Toch ben ik door de jaren heen mij volledig gaan focussen op mijn uiterlijk, want mijn innerlijk deed er in mijn ogen voor veel niet toe. Wij zijn nou eenmaal visueel ingesteld. Ik heb altijd naar liefde verlangd en ben dan ook door veel mensen pijn gedaan. Op mijn 17e kreeg ik mijn eerste echte vriendje die meerdere keren vreemdging met diverse vrouwen en door zijn moeilijke jeugd was hij ook erg agressief. Mishandeling is iets wat in mijn ogen onvoorstelbaar was. Ook al dacht ik dat het mij nooit zou overkomen, het is mij overkomen. Ik werd als vuil behandeld en het heeft mij kanten van mezelf laten zien, waarvan ik niet wist dat ik het in me had.

”In life we only get bitter or better.
The choice is ours whether we
become victim or victor.”

Nu ik hier op terug kijk kan ik niks anders zeggen, dan dat het me sterker heeft gemaakt. Ik hield niet van mezelf en had geen gevoel van eigenwaarde. Hij kon van alles bij me flikken en toch zou ik hem niet verlaten, want ik was simpelweg te bang dat er niemand was die van mij zou kunnen houden. Ik baseerde mijn volledige geluk op mensen die mij teleurstelden en niet aan mijn verwachtingen konden voldoen. Wat ik hier mee wil duidelijk maken is dat je jouw verleden kan gebruiken als een excuus om jezelf in een slachtoffer rol te stoppen en iedereen om je heen de schuld te geven of je kan het gebruiken als drijfveer om jezelf beter te maken en anderen te helpen. In ons leven hebben wij controle over 2 dingen: hoe je denkt en hoe je handelt. Wij leven in contrast. Zonder duisternis, is er geen licht en zonder verdriet is er geen geluk. Laat jouw verleden jou niet definiëren als persoon. Het is gebeurd en niks in jouw kracht kan hier nog iets aan veranderen. Niemand is perfect en iedereen heeft nare gebeurtenissen meegemaakt waar wij niks van af weten. Omarm al jouw oneffenheden, zorg goed voor je lichaam en hou van jezelf. Focus op de toekomst, leer van je fouten, leef niet om indruk te maken op anderen, maar leef om indruk te maken op jezelf. Jij maakt het verschil.

Liefs,

Sioejeng