Waarom ik minder make-up ben gaan dragen

Allereerst wil ik zeggen dat make-up iets is waar ik nooit goed mee overweg kon, vanwege mijn huid. Tot dat ik rond mijn 17e er wat draaglijker voor werd. Op jonge leeftijd werd mijn interesse er al voor gewekt. Prachtige lipsticks, kwasten en frutseltjes die op mijn moeder haar tafel lagen met een enorme spiegel en verschillende parfum flesjes. Ik vond het geweldig om te zien hoe zij zich zelf klaar maakte voordat ze de deur uitliep. Mijn moeder was een échte vrouw van haar tijd. Met de jaren is ze iets minder ijdel geworden, maar ze wist dondersgoed dat ze er vroeger geweldig uit zag en dat anderen dat ook vonden wanneer zij over straat liep. Stiekem hoopte ze ook dat haar dochter prachtig zou worden met lang haar, jurkjes en hoge hakken. Een typisch ideaalbeeld wat veel Chinezen hebben van haar leeftijd. Helaas was het vanaf mijn geboorte al vrij snel duidelijk dat ik niet het type meisje zou worden wat altijd rond paradeert in jurken en hakjes. Ik schaamde me vanwege mijn slechte huid en wilde dit het liefst zoveel mogelijk verbergen door niet op te vallen.

Document 23012018

Rond mijn middelbare schooltijd was ik nog altijd een muurbloempje. Laatst bladerde ik door wat oude foto’s en toen realiseerde ik me pas dat ik totaal niet lekker in mijn vel zat tot ik na het VMBO naar 4 HAVO besloot te gaan. Make-up begon ik overigens al te dragen vanaf de eerste klas. Iedereen deed dit, dus ik kon niet achterblijven. Hetzelfde gold voor strings, BH’s, met jongens zoenen en roken. Iets wat ik nooit echt heb gedaan, vanwege mijn astma, maar de twijfel was er zeker. Rond mijn puberteit was ik erg onzeker. Heel aantrekkelijk vond ik mezelf niet en door de reactie van mijn mannelijke klasgenoten begreep ik dat zij dat ook niet vonden. Ik weet nog heel goed hoe ik werd uitgescholden voor: Lelijk! School cijfers interesseerden me niet meer, terwijl ik er zo zeker van was dat ik in de eerste klas al naar de HAVO zou opstromen door hard te werken. De aandacht was compleet verdwenen. Ik wilde alleen nog maar leuk en knap gevonden worden. Als je goede cijfers haalde of goed oplette in de klas, was je een nerd en werd je gepest. Maar echt… kei hard gepest. Ik zou alles doen om niet gepest te worden en er bij te horen. Dat was alles wat telde.

Rond mijn 17e begon ik meer make-up te dragen en werd ik er zelfs best wel goed in. Dit loonde, want ik kreeg steeds meer aandacht en jongens begonnen steeds meer interesse in mij te krijgen. Dit voelde goed, want school zat niet mee en ik had iets gevonden waar ik steeds beter in werd en waar door mensen mij interessant begonnen te vinden. Namelijk, mijn uiterlijk. Eenmaal begonnen bij het Grafisch Lyceum in Rotterdam begon ik steeds meer te experimenteren met hoe ik eruit zag. Mijn uiterlijk was overigens mijn visitekaart als creatieveling. Iedereen zag er anders uit en ik vond het fantastisch. Ik begon mijn haren te verven in elke kleur mogelijk en begon steeds meer interesse te krijgen voor make-up producten. Mijn huid scheen het te tolereren, dus er was in feite niks meer wat mij tegenhield. Rond mijn 23e werd ik ZO GOED met make-up, dat ik er daadwerkelijk als een ander persoon uit kon zien. Ik tekende altijd een dikke zwarte lijn boven mijn ogen. Dit gaf het een groter effect en gaven mijn ogen een meer Westerse look in plaats van die kleine spleetogen die ik verafschuwde.

Toen ik 25 was, besloot ik mijn wenkbrauwen te tatoeëren. Van mezelf had ik namelijk helemaal geen wenkbrauwen en dit tekende ik al in allerlei vormen en maten sinds ik 12 was. Ik was heel erg tevreden met hoe ik eruit zag en wist dondersgoed dat ik alle mannen aan de haak kon slaan door de manier hoe ik me kleedde, gedroeg en provoceerde. Ik had een geweldig vriendje en vond alles aan hem het einde. Hij was avontuurlijk, intelligent, creatief, zachtaardig en had onwijze humor. Ik was geobsedeerd met alles wat hij deed en zag alle vrouwen als een concurrentie. Zo geobsedeerd, dat hij het niet meer trok. Mijn jaloezie en onzekerheid was niet te harden. Mijn wereld stortte in en na maandenlang begreep ik pas écht wat ik mezelf had aangedaan. Ik had een ander naast mijn mooie overkomen, niets meer te bieden. Ik had mijzelf compleet verwaarloosd door alle aandacht aan mijn uiterlijk te schenken en niet mezelf proberen te ontwikkelen op intellectueel niveau. Ik had mezelf volgegooid met nieuws over kleding, tassen, schoenen, celebrity’s en make-up. Terwijl ik dacht dat ik juist tevreden was met mijzelf, was ik alles behalve. Ik durfde de deur niet meer uit zonder mijn eyeliner, moest bij elke hap weer mijn lippenstift checken en spendeerde honderden euro’s uit om er sexy uit te zien met mijn nep nagels en opgedofte overkomen. Alle vrouwen zag ik als concurrentie, omdat ik wist dat er heel veel mooie vrouwen zijn op de wereld. Dit allemaal.. voor wat?

Hoe meer make-up je draagt, hoe onzekerder je, je over je eigen daadwerkelijke zelf voelt. Hoe meer je draagt, hoe slechter je huid wordt. Hoe bleker je huid wordt. Omarm jezelf. Elke sproet, elke litteken. Alle oneffenheden maken jou tot wie je bent. Zoals iedereen zegt komt schoonheid van binnen en wanneer jij lekker in je vel zit, uit zich dat in elke vorm weer naar buiten toe. Hoe ironisch het ook klinkt dat wij als vrouw zijnde ons mooi willen maken voor de ander en de ander ons het mooist vind wanneer we juist volledig onze ‘naakte’ zelf zijn. Doe dingen waar je gelukkig van wordt op lange termijn. Werk in plaats van buiten naar binnen, van binnen naar buiten. Dingen waarvan je met trots kan zeggen: DIT HEB IK GEDAAN en DIT KAN IK. Uiterlijk vervaagt, maar een goed hart, een sterk karakter en kennis zal altijd blijven bestaan.

Liefs,

Sioejeng

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s