Terug van weggeweest

Ja, ja, ik weet het, dat werd tijd. Hierbij heb ik besloten om een brief naar mezelf te schrijven. Gewoon, omdat het kan. Waarom online en openbaar vraag, je, je af? Omdat ik mijn blog ooit ben begonnen met het idee dat ik er anderen misschien mee zou kunnen helpen. Je weet wel, alle mensen die omringd worden met geweldige verhalen over hoe goed het wel niet gaat met iedereen en daar door soms even vergeten dat het helemaal oké is, wanneer dit niet zo is. Voornemen van 2018 is dan ook; gewoon rustig aan weer mijn blog op pakken waar ik gebleven ben. Niet voor jou, niet voor je vriend of vriendin, maar voor mezelf. Dussss.

Processed with VSCO with f2 preset

Hier komt die dan.. een recap van mijn afgelopen jaar, want hoe erg ik het ook vind.. een jaar lang heb ik niks meer met mijn blog gedaan en ik dacht dat het nieuwe jaar een goed begin was om dit weer op te pakken. Stom is het hè, dat we een nieuw jaar nodig hebben om met goede voornemens te moeten komen? Gelukkig is het zo dat ik het afgelopen jaar alleen maar actie heb ondernomen en niet meer alles laat afhangen van de dronken beloftes op oudejaarsavond. Ik heb namelijk ontdekt dat het leven volkomen gevormd kan worden naar hoe je het graag wilt zien. Waar je ook vandaan komt, wat je ook hebt meegemaakt. Jouw verleden hoeft jouw toekomst niet te bepalen. Neem de heft in handen, want zo lang jij er in gelooft, blijft geloven, je niet laat tegenhouden door wat anderen zeggen en hier iedere dag weer keihard voor werkt, kan je jouw doelen behalen. Al is het soms weinig inzet, al is het soms helemaal niet. Een stapje per dag in de richting die jij voor ogen hebt, is een vooruitgang en zorgt voor een alsmaar stijgende lijn.

Daarom heb ik besloten om het schrijven weer op te pakken. Niet eens het schrijven op zich, maar mijn levensdroom vervullen. Sinds een jaar ben ik er achter gekomen dat ik naast creatief bezig zijn en in de horeca werken, ik nog altijd het meest passie heb voor maar één ding en dat is ‘mensen helpen’. Dit begrip is nogal groot en valt natuurlijk te interpreteren zoals je zelf zou willen. Mensen helpen komt in allerlei vormen en sinds mensen gemaakt zijn om voor elkaar te zorgen en lief te hebben, is het ook niet heel gek dat ik hier zo intens gelukkig en enthousiast van raak.

Sinds ik in het diepe ben gesprongen om na een een ontslag van meerdere full-time baantjes naar Amsterdam te verhuizen, zonder een helder plan, maar wel met een afgeronde inschrijving bij de KvK als ZZP’er, dacht ik bijna dat ik gek was geworden. Ik had in feite niets meer. Geen baan, geen geld, geen relatie, geen vaste, oude vriendengroep uit mijn oude stadje Rotterdam. Mooi, dacht ik. Niets om te verliezen dus. Het is altijd een hele bewuste keuze geweest om zo minimaal mogelijk te leven, maar die bewustwording kwam pas echt toen ik full-time stopte van mijn kantoorbaan als ontwerper. Ik had namelijk ineens geen cent meer om te makken en moest daar door erg verstandig met mijn uitgaves om gaan. Ik wilde niet terug bij mijn ouders wonen, mijn vrijheid betekent immers alles voor mij. Hier door werd ik heel erg goed in prioriteiten stellen. Ik ging minder vaak naar feestjes, die vond ik vaak toch al niet boeiend meer. Vrienden begon ik steeds meer onder de loep te nemen, terwijl ik daar voor altijd overal voor in was en ik vond het met iedereen gezellig. Drankje hier, etentje daar. Maar ja, om heel eerlijk te zijn, haalde ik er gewoonweg geen voldoening uit. Veel geld had ik namelijk niet meer, dus besloot ik om het te investeren in mezelf.

Treat yourself! Aha, LEKKER SHOPPEN EN FEESTEN denk je nu. Nee, nee. Ik bedoel écht mezelf eens goed behandelen. Door genoeg rust te pakken, zelfacceptatie, wandelingen in het park, meditatie, reizen, lezen, musea’s bezoeken, tekenen, muziek luisteren, (arthouse)films kijken, gezond eten, noem het maar op! Als het mij maar oprecht voldoening en energie gaf, was ik gelukkig. Ik stopte met constant leven vanuit de buitenwereld en begon te werken van binnenuit. Leven met minder, minder spullen, minder kleding, minder wat er niet toe doet ( social media als een middel van erkenning en bevestiging ), minder make-up, en minder negativiteit. Al met al kom ik steeds een beetje dichterbij waar ik uiteindelijk wil zijn. In de tussentijd, sit back and enjoy the ride!

Liefs,

Sioejeng

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s