De laatste werkdag.. waarom dan?

Voor wie erg nieuwsgierig is waarom ik in hemelsnaam zou stoppen met werken, heb ik hier een heel duidelijk uitleg over. Wij worden namelijk dagelijks in de maling genomen vanaf het moment dat wij geboren worden en naar school gaan. Het vertrouwen in onszelf wordt ons constant ontnomen wanneer ons wordt verteld dat wij niet slim zijn of niet genoeg kwaliteiten te bieden hebben in wat het ook mag zijn. Dit doet ons geloven dat we ook daadwerkelijk niet goed genoeg zijn en hier leggen we ons in de loop der tijd al gauw bij neer. Na je studie afgerond te hebben begint het echte leven en begin je met het solliciteren voor jouw droombaan. Die studieschuld die je hebt opgebouwd heb je zo weer terugbetaalt wanneer je eenmaal full-time gaat werken.

Helaas komen we er al snel achter dat dit helemaal niet zo is. We hebben een mooi diploma, maar nauwelijks nog ervaring op onze CV staan. Overal waar je kijkt vragen ze minimaal 5 jaar ervaring, een goed afgeronde studie op minimaal HBO niveau en een waslijst met wat je wel niet allemaal zou moeten kunnen. De werkzaamheden worden in een prachtig jasje gestopt en de moed begint ons al gauw in de schoenen te zakken. Er moet toch wel iets zijn wat ik kan?? Tuurlijk, vast wel, maar jouw sollicitatie belandt al gauw tussen de rest van de brandstapel. Tussen concurrenten die meer ervaring hebben, al jaren in het vak zitten of zichzelf net wat beter kunnen presenteren. Zegt dit iets over jouw kwaliteiten? Betekent dit dat jij het werk niet beter zou kunnen? Nee. Toch ga je dit langzaamaan geloven na alle afwijzingen die je binnen hebt gekregen en raken we in een depressie wanneer wij niet het werk kunnen leveren wat er van ons wordt verwacht.

”Insanity: doing the same thing
over and over again and
expecting different results.”

Het grootste probleem in onze Westerese samenleving is dat wij constant streven naar succes, geld, macht, perfectie, meer, meer, meer. Wij krijgen alle kansen die we maar kunnen wensen dus wij moeten er alles aan doen om aan de top van de piramide te komen. Anders hebben we onze kansen verspild en worden we ongelukkig. Kijk naar onze buren, onze vrienden, zij hebben het beter dan wij. We raken verbitterd wanneer we niet hebben bereikt wat we willen en elke dag keihard werken om nog net onze huur te kunnen betalen en voor de kinderen te zorgen ( die ik nog niet eens heb ).

Voor wat?? Voor dat bescheiden salaris die je elke maand weer op je rekening gestort krijgt en 25 vakantie dagen in een jaar? Zodat je elke maand weer wat leuks kan kopen voor in je huis of kleren, waar je niet al genoeg van hebt? Wij proberen een leeg gat op te vullen die niet opgevuld wordt.. waarom niet? Omdat wij zo erg streven naar een hoger doel, dat wij er niet eens meer bij stil kunnen staan wat er echt toe doet en wat we al hebben. Een hart die klopt, een dak boven ons hoofd, eten om ons te voeden. Alles kost geld, maar wat je niet kan kopen zijn manieren, karakter, respect, moralen, vertrouwen, integriteit, gezond verstand en liefde. Wij besteden ons leven door te werken tot de dood en kijken hier over 40 jaar op terug en nemen het ons zelf kwalijk dat we toen niet in zagen wat er op dat moment werkelijk toe deed. Namelijk meer tijd besteden met onze geliefdes, onze eigen dromen waarmaken, passies uitwerken, reizen, zelfontwikkeling. Er niet alleen zijn, maar ook echt aanwezig zijn.

Slavernij is nooit verdwenen.. het heeft alleen een nieuwe vorm aangenomen.. sluit je ogen niet voor de realiteit, laat de angst los die ze jou hebben ingepraat en geloof in jezelf en de verandering die jij kan maken. Morgen is niet gegarandeerd. Leg die telefoon een keer weg en kijk je geliefden aan in de ogen. Wees aanwezig, dankbaar. Luister naar ze. Besef dat alles wat een ander kan, jij dat ook kan bereiken. Als je het maar graag genoeg wilt en bereid bent om er hard voor te werken. Er is mooiers dan pure passie en onthoud: het perfecte moment bestaat niet tot jij deze creëert.

Liefs,

Sioejeng

 

4 gedachten over “De laatste werkdag.. waarom dan?”

  1. Hi Sioejeng
    Ik wilde even zeggen wat tof dat je dit gaat doen en ik hoop dat je blog en boek een succes worden!
    Ik herken je verhaal zo erg van het na de studie niet aan de bak komen! Na tientallen sollicitaties overal en nergens nog steeds geen styling job kunnen bemachtigen, omdat er altijd wel iemand is met meer ervaring.. Aarghh zo frustrerend! Dan toch voor de zoveelste keer een onbetaalde stage gaan lopen voor meer ervaring?😓
    En supertof dat je bij Riverdale hebt gewerkt! Wat deed je daar precies?
    Goodluck met alles wat je gaat doen!
    Xx Nathalie (uit je oude klas van t Artemis😋)

    Like

    1. Hey lieverd! Wat leuk dat je mijn blog hebt gelezen en bedankt voor je lieve woorden! Ik heb er vertrouwen in dat het goed gaat komen! Inderdaad erg frustrerend allemaal, maar geef de moed niet op! Probeer jezelf te onderscheiden in wat je te bieden hebt, want uiteindelijk maakt dat ons uniek. Er zijn meerdere wegen naar Rome toch? 🙂 Ik zat daar op de design afdeling dus ik ontwierp voornamelijk dessins, artworks en meubels/woonaccessoires! Ze zoeken weleens stylistes/vm’ers als dat je leuk lijkt! Liefs, Sioe

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s