Wat is de betekenis van vriendschap?

In mijn 24-jarig bestaan ben ik ongeveer 6x verhuisd en heb ik in 4 verschillende steden gewoond. Dit is redelijk veel en hierdoor was het voor mij makkelijk om met nieuwe mensen in contact te komen. Ik moest mij tenslotte elke keer weer opnieuw voorstellen in een klas vol met kinderen die elkaar al jarenlang kenden. Op eerste gezicht is iedereen een vreemde, tot je deze leert kennen, zeg ik altijd. Ik vond nieuwe vrienden maken fantastisch en sinds de opkomst van internet was het nog makkelijker om contact te leggen met mensen uit verschillende steden in Nederland. Ik reisde dan ook regelmatig het één en ander af, kon het praktisch met iedereen goed vinden en heb de tijd van mijn leven gehad. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Ik kon goed luisteren en vond het altijd fijn om mensen advies te geven, te helpen waar dat nodig was en te motiveren om beter te worden. Wat mij opviel is dat mijn vriendengroep altijd erg divers is geweest. Ik maakte geen onderscheid in afkomst, seksuele voorkeur, geloof of stereotype. Als ik je graag mocht, ging ik met je om. Zo simpel was het.

tumblr_static_ewagyiryt60o44sgk8oww40sk

Toch is het door de jaren heen al lang niet meer zo simpel als ik dacht. Vriendschap kost tijd, begrip, geduld en ontzettend veel energie. Daarnaast krijgen we veel te maken met teleurstellingen, miscommunicatie en onbesproken aannames die ruzies veroorzaken. In mijn leven heb ik ontzettend veel mensen ontmoet, veel plezier gehad, veel pijn ervaren, maar het allerbelangrijkste, ik heb onvoorwaardelijk veel van mensen gehouden. Zoveel dat ik zelf pijn ervaarde wanneer het slecht met ze ging. Dat ik zo erg het beste met ze voor had, dat ik mijn mening volledig probeerde door te drukken waarvan ik dacht, dat, dat het beste voor ze was, dat mensen hier van schrokken en afstand van mij namen. Ik hield zo erg van mensen dat ik mijn volledige geluk op hun baseerde, al mijn tijd voor ze vrij maakte en mij aan hen vast begon te klampen. Dat is toch hoe vriendschap werkt, dacht ik?

Wij mensen hebben namelijk nogal een drang om iets te bezitten, wanneer dit ons gelukkig maakt. Ik ben er voor jou, als jij er voor mij bent. Jij bent mijn vriend, dus ik verwacht dat je tijd voor mij vrij maakt en naar me luistert als ik je nodig heb. Dus raken we teleurgesteld en onzeker wanneer dit niet gebeurt op het moment dat wij dat willen en het nodig hebben. Hoe meer vrienden, hoe meer meningen en verplichtingen. We spreken af, vertellen alles over ons persoonlijke leven, horen hun advies aan en volgen het dan ook op, want anders luisteren we niet naar ze en dat is respectloos. Ik zou niet durven om mijn vrienden te teleurstellen door naar mezelf te luisteren en zelf te bepalen wat ik doe met de situatie, want ik heb immers om hun mening gevraagd. ‘Als jij maar gelukkig bent.’

Precies, als ik echt gelukkig ben, waarom zou diegene’s mening er dan toe moeten doen? Waarom zou mijn keuze een ander kwetsen als ik voor mezelf besluit te kiezen. Het is toch mijn leven? Dit klinkt misschien allemaal belachelijk wanneer je het leest, maar dit is exact hoe het er in mijn leven aan toe ging. Iedereen heeft overal een mening en oordeel over, je hoort verhalen over mensen die je niet eens kent en toch knik je ja en praat je over van alles mee, terwijl we hier eigenlijk helemaal niks van af weten. Je gaat er in mee, want het zijn je vrienden en je wilt er voor ze zijn, omdat zij er ook altijd voor jou zijn en je wilt ze oprecht helpen, want je houdt van ze.

“The most important relationship in your life is the relationship you have with yourself. Because no matter what happens, you will always be with yourself.”

Tot ik me besefte dat ik eigenlijk zoveel van iedereen hield, dat ik vergeten was om van mezelf te houden. Ik luisterde niet eens meer naar wat ik zelf wilde, vroeg advies om de kleinste dingen en kon niks meer alleen. Ik was zo afhankelijk geworden van mijn vrienden dat ik het niet uit kon staan om alleen te zijn. De confrontatie was te groot en ik zou me dan eenzaam voelen. Ik was niet tevreden met wie ik was geworden. Al die jaren ben ik constant bezig geweest met het pleasen van alles en iedereen en ben ik mezelf helemaal kwijt geraakt onderweg.

Ik realiseerde me dat vriendschap voor mij een andere betekenis heeft gekregen. Mensen die ik al jaren kende, zitten niet meer in dezelfde levensfase en ik kan ze gewoon niet helpen en dat hoeft ook helemaal niet. Ik ben namelijk niet verantwoordelijk voor niemand, behalve voor mezelf. Waarom zou ik selectief een groep kiezen die ik liefheb, als ik iedereen wil liefhebben? Vriendschap is prachtig wanneer dit vrijblijvend is, zonder verwachtingen, zonder verplichtingen. Het is het accepteren van de ander, exact zoals diegene is. Vriendschap is oprecht, onvoorwaardelijk en liefdevol. Liefde is geven zonder er iets voor terug te verwachten. Verwachting en verplichting om te liefhebben is geen vriendschap, maar simpelweg een overeenkomst uit eigen belang.

Mensen komen en gaan in de loop der tijd, maar jij bent de enige persoon waar je de rest van je leven, elke milliseconde mee zal besteden, dus zorg er dan ook voor dat deze persoon degene is waar je ontzettend gelukkig mee bent. Wees geen gevangene van je eigen gedachtes en focus op wat jou gelukkig maakt. Wat is oprecht belangrijk voor jou in het leven? Wat zijn je passies en doelen? Waar sta je voor? Hoe behandel je, jezelf en hoe behandel je anderen? Gelukkig zijn begint bij jou en zeg nou zelf, wie omringd zich nou niet graag met een gelukkig persoon 😉

Liefs,

Sioejeng

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s