De invloed van Social Media

Hi! Vandaag wil ik iets heel persoonlijks met jullie delen, namelijk hoe de ( Social ) Media mij heeft beïnvloed. Als jonge creatieveling ben je constant bezig met het inspireren van jezelf en anderen en dit doe je voornamelijk door je uiterlijk te verzorgen en mee te lopen met de laatste trends door de hipste evenementen te bezoeken. Mijn gezicht werd mijn visitekaartje en ik moest laten zien hoe uniek ik was om interessant te blijven en op te vallen tussen de menigte. Van jongs af aan had ik al bewondering voor diverse artiesten die ik dagelijks bekeek op MTV en stap voor stap deed ik al hun danspasjes na voor de spiegel. Ik leerde twerken op mijn 8e en stoptte tennisballen in mijn moeder’s BH die ik dan zelf aan deed met een glimpje lippenstift die ik van haar make-up tafel piktte. Mannen staan gelijk aan liefde en liefde maakt gelukkig, dat leerde ik immers van televisie en de liedjes die ik hoorde op de radio. SEX SELLS!

Naamloos-2kopie.jpg

Mijn kamer hing vol met zangeressen en bands waar ik met grote ogen naar uit keek wanneer zij hun enorme auto’s en paleizen rondshowden; ‘This is where the magic happens.’ was een standaard zinnetje die gebruikt werd wanneer de camera hun slaapkamer binnenkwam. Hoe ouder we worden, hoe meer we streven naar succes, macht, roem, erkenning en geld. We willen iedereen laten zien hoe goed we het wel niet hebben. Hoe ontzettend gelukkig we wel niet zijn. Je begint bijna aan jezelf te twijfelen. Doe ik iets verkeerd? Ik kon het niet helpen om mezelf met alles en iedereen te vergelijken. Dus werd ik boos, verdrietig en teleurgesteld wanneer situaties niet verliepen zoals ik het voor me zag. Ik verdien niks minder dan het allerbeste en dat is dit niet!!

Sinds de opkomst van Social Media is deze behoefte alsmaar versterkt en hier hebben we dagelijks mee te maken. Het was alsof ik elke dag een klein beetje vergif innam, waardoor dit zo geleidelijk ging, dat het niet tot me doordrong wat het met me deed. De media geeft een ontzettend vertekend beeld van de realiteit waarin ons ego volledig centraal komt te staan. ‘Hoe word ik hier beter van?’ Ik merkte dat ik  9 van de 10 dingen deed puur uit onzekerheid en niet omdat ik het deed uit liefde. Bijna 90% van de dingen die ik deed kwam uit behoefte naar erkenning en bevestiging dat ik wel écht leuk genoeg ben en ik deed er alles aan om die behoefte te vervullen. Wanneer wij een kamer binnentreden zit meer dan de helft van de mensen op zijn telefoon. Maken we foto’s van onze maaltijd in plaats van het gewoon te eten en maken we filmpjes voor ons verhaal op Snapchat. We hebben nog nauwelijks aandacht voor degenen met wie we daadwerkelijk op dat moment zijn. Het is ook gewoon zo interessant allemaal!

Via Instagram, Facebook en Youtube worden wij doodgegooid met stuk voor stuk beeldschone mensen die allemaal het leven hebben waar wij alleen maar van kunnen dromen. Knap en rijk zijn maakt mij echt wel gelukkig! Allemaal schijn, dat wist ik, maar waarom viel ik er dan toch zo voor? Ik kocht wekelijks zoveel mogelijk nieuwe spullen, kleren, make-up, schoenen. Verfde mijn haren, nam piercings, tatoeages. ALLES om niet zoals de rest te zijn. Iedereen moest en zou weten dat ik anders ben. Daarnaast is shoppen ook een makkelijke weg om meer geluk te ervaren wanneer je in een dip zit. Tijdelijk natuurlijk, want na een maandje wordt het gewenning en draag je dat jurkje al niet meer die je zo leuk vond toen je hem besloot te kopen. Ik had immers ECHT nieuwe kleren nodig en ik werkte hier super hard voor. Ik mag mezelf toch zeker wel verwennen? Niet te vergeten dat al die arme kinderen in India keihard voor onze mooie spulletjes lopen te zwoegen en met geluk nog kunnen eten diezelfde avond, maar daar denken we liever niet aan. Dat is nou eenmaal hoe de wereld in elkaar zit. Toch?

Ik zorgde dat ik er elke dag weer ‘on point’ uitzag en ik was daar dan ook maar al tevreden mee. Selfie hier, zwoele blik daar. Het viel me op dat halfnaakte vrouwen op Instagram door iedereen bewonderd werden en zeker wanneer hun make up ‘on fleek ‘ was, kregen zijn enorm veel reacties en likes. Cool zeg, dat wil ik ook wel. Ik was natuurlijk single en besloot na alle interessante verhalen Tinder te downloaden. Een welbekende app waar het puur draait om uiterlijk en als je geluk hebt, haal je er nog een grappig gesprekje uit of een snelle seks-date. Na een paar afspraakjes te hebben gehad vond ik het hélemaal mooi geweest. WAT was ik in HEMELSNAAM aan het doen?? Ik had zoveel meer te bieden dan dit! Ik schrok zo erg van het besef die ik toen kreeg, dat ik een lange tijd in een dip heb gezeten van de enorme confrontatie met mezelf. Alsof ik een leeg gat probeerde op te vullen wat constant geen voldoening gaf. Jarenlang ben ik zo druk bezig geweest met mijn uiterlijk, had ik bewondering voor rijke en succesvolle mensen dat ik helemaal was vergeten hoe het was om aan mijn innerlijk te werken.

“We buy things we don’t need,
with money we don’t have,
to impress people we don’t like.”

Hoe ik met andere mensen omging, hoe ik mijn tijd besteedde, hoe ik zo ontzettend gefixeerd was op de buitenkant, dat ik het gevoel kreeg dat ik niet langer mijn spullen bezat, maar mijn spullen mij begonnen te bezitten. Hoe ik anderen constant mij heb laten vertellen wie ik moest zijn, dat ik mezelf compleet ben verloren in wie ik écht ben. Ik was teleurgesteld in mezelf. Waar was mijn eigenwaarde en zelfrespect? Hoe heb ik het zover laten komen dat ik iemand was geworden waar ik helemaal niet blij mee was? Hoe kon ik nou vergeten wat echt bewonderenswaardig was, namelijk onzelfzuchtigheid, behulpzaamheid, bescheidenheid, integriteit, zorgzaamheid, en vrijgevigheid? Wie bepaalt er überhaupt wat mooi is of wat niet, dat is toch maar een mening en dat maakt me toch niet persée een goed mens? Ik heb daar immers niks voor hoeven doen. Ik zei jarenlang constant het één en deed het ander. Was ik dan echt zo fucking blind en hypocriet? Hoe ik streefde naar meer en meer en hoe ik zo erg verlangde naar een leven wat helemaal niet bestaat! Ik walgde van mezelf en moest zo snel mogelijk veranderen.

Ik besloot mezelf te analyseren vanaf de dag dat ik geboren werd tot de dag van vandaag. Wie was ik als kind voordat ik aangetast werd door de negatieve invloeden van buitenaf? Ik hielp mensen zonder daar iets voor terug te verwachten, ik deed dingen uit liefde en niet om mijn ego te strelen. Ik was puur, zuiver en oprecht. Ik was onbevreesd, vocht tegen onrecht en kon de hele wereld aan. Dat is wie ik ben en ik besloot dat ik haar weer wilde zijn. Ik gooide mijn leven om en besloot alle negativiteit in mijn leven los te laten en mezelf te veranderen om mijn leven meer betekenis te kunnen geven. Ik wilde gewoon weer even helemaal lekker mezelf zijn! Weet jij nog wie je was als kind en ben je tevreden met wie je bent geworden?

Liefs,

Sioejeng

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s