Sheeeee’s back

Yaaay ik ben terug van weggeweest! Niet meer uren nadenken over hoe ik een foto ga nemen en of het wel in mijn feed past. Geen foto’s meer plaatsen om het publiek te laten geloven dat mijn leven perfect is, dat ik perfect ben. Geen seksueel getinte foto’s meer waarin ik mannen wil laten zien dat ik zo ontzettend sexy ben door net de juiste pose te gebruiken met mijn borstjes naar voren en zwoele blik in de camera. Niet meer nadenken over de perfect gestylede outfits voor op vakantie. Geen extra apps meer voor de hoeveelheid likes en followers.

insta

Gewoon Instagram gebruiken als mezelf. Raar, eerlijk, vrolijk, genieten van de kleine dingen, maar vooral erg optimistisch en strevend naar een betere wereld. Mijn leven is niet insta-perfect, ik ben niet insta-perfect en ik schaam me er niet langer voor. Het ‘perfecte’ leven in de media is niks meer dan schijn, laat je niet gek maken en blijf bewust van de dingen die er echt toe doen. Voel je goed en voel je lekker. Stop met het vergelijken van jezelf met anderen en start met indruk te maken op jezelf. In de wereld is er niemand zoals jij en dat maakt jou uniek!

”Sometimes the grass is greener on the
other side, because its fake”

Volg mijn avonturen en een dosis positiviteit op: @lekkerjezelfzijnn

Liefs,

Sioejeng

 

Ik ben niet anders dan jij

In 2014 begon ik een project in samenwerking met de Fotoacademie Rotterdam waarin ik mensen op een zo puur mogelijke manier liet fotograferen door toentertijd student Aris Vink. Er is geen of nauwelijks Photoshop aan de pas gekomen en wij hebben de mensen gevraagd om zichzelf zo kwetsbaar mogelijk op de foto te laten zetten. Met dit project probeerde ik de acceptatie van het zelf te tonen. Dat we ons niet anders hoeven voor te doen dan wij zijn, want hoe we zijn is meer dan perfect. Het ontdoen van ons alledaags masker.

123-01

Het zit namelijk zo. Ik ben niet anders dan jij. Ons uiterlijk is puur een laag wat over ons heen zit wat bepaald waar we het mee moeten doen de rest van ons leven. Het is aan jou in hoeverre jij de buitenkant jouw leven laat beïnvloeden. Door de jaren heen ben ik er namelijk achter gekomen dat iedereen weleens racistisch is. Elk ras heeft wel iets te zeggen over een ander cultuur en dit heeft niks te maken met of je blank of getint bent. Het probleem is dat we elkaar niet meer zien als individueel, maar als een groep die helaas bijna altijd over één kant wordt geschoren. Het beeld van de stereotype.

Ik ben opgegroeid als Chinees en ik zie er dan ook zo uit. Toch heb ik mezelf nooit met Chinezen geassocieerd en hen normen en waarden. In mijn ogen draaide deze samenleving voornamelijk om status, geld, macht en uiterlijk. Alles waar ik zelf nooit voor heb gestaan. Toch word ik dagelijks met mijn afkomst geconfronteerd wanneer ik uitgescholden wordt op straat of wanneer mij kansen worden ontnomen in mijn carrière. ”Waar kom je vandaan?” is meestal de eerste vraag die mensen aan mij stellen. Gewoon, uit Nederland. Waarom doet ons uiterlijk er zo toe? Is het niet belangrijker om ons te zien als individueel persoon? Onze kwaliteiten, manier van denken en handelen?

Wat wij bereiken in het leven heeft niks te maken met ons geslacht, afkomst, geloof of seksuele voorkeur. Het draait allemaal om de mindset. Zijn wij in staat om te veranderen en beter te worden als persoon. Los van ons uiterlijk. Kunnen wij meer betekenis aan ons leven geven door leergierig te zijn, respectvol te blijven en altijd open te staan voor verandering door het loslaten van angst? Het leven is niks meer dan een patroon van gebeurtenissen. Alle situaties waar wij ons nu in bevinden is een herhaling van gebeurtenissen uit het verleden die alleen een nieuwe vorm hebben aangenomen. We kunnen simpelweg niet elke dag hetzelfde blijven doen en hopen dat er plotseling iets gaat veranderen. We moeten stoppen met onszelf te beperken door te denken in hokjes. In plaats van je druk te maken wat er wel niet allemaal fout kan gaan, denk aan wat er wel niet allemaal goed zou kunnen gaan! Alles is mogelijk als je in jezelf gelooft, het graag genoeg wilt en er hard voor wilt werken.

”If only our eyes saw souls
instead of bodies,
 how very different
our ideals of beauty would be.”

Wie ben ik om jou te vertellen dat je iets niet kan. Wie ben ik om jou te vertellen wie je moet zijn. Wie ben ik om jou te vertellen dat ik beter ben dan jij. Niemand is dom of slim, mooi of lelijk, goed of kwaad. Het belangrijkste is dat jij gelooft in jouw kunnen en je niet laat stoppen door een ander zijn mening of oordeel. Falen gebeurt alleen wanneer je het niet probeert. Wij mensen denken misschien anders dan een ander, maar verlangen ALLEMAAL naar hetzelfde, namelijk liefde, gezondheid en geluk. Onze behoeftes zijn niet anders dan een ander, maar we moeten het doen met wat we hebben. Wees de beste versie van jezelf en ga voor jouw geluk.

Liefs,

Sioejeng

Het verleden definieert jou niet

Op deze regenachtige maandag heb ik besloten om een belangrijk verhaal met jullie te delen. In ons leven maken wij namelijk allerlei beslissingen waarvan we hopen dat dit de beste keuze is en al deze keuzes hebben ons geleid tot waar wij op dit moment zijn. We maken fouten, raken gekwetst en hebben waarschijnlijk ook zelf mensen pijn gedaan. Met de ene beslissing ben je meer tevreden dan de ander, maar hoe dan ook, jij staat nog overeind en dat betekent dat je sterker bent geworden. Als jij op dit moment niet meer dezelfde fouten zou maken als die je in het verleden hebt gemaakt, heb je er simpelweg van geleerd en ben je gegroeid als persoon. Wees trots op jezelf.

Naamloos-1.jpg

Het mooie aan ons is dat wij stuk voor stuk allemaal uniek zijn. We hebben allemaal een eigen verhaal en dat is wat ons anders maakt dan anderen. In mijn leven heb ik veel meegemaakt, zoveel dat ik het soms even vergeet. Je leeft elke dag, staat op, gaat naar school of werk, het is bijna een gewenning, maar besef je soms weleens door hoe veel je wel niet heen bent gegaan? De dierbaren die je bent verloren, de pijn die je hebt ervaren, de onzekerheden die je hebt gevoelt. Alles in het verleden heeft ons gemaakt tot wat we zijn, vandaag. Ik ben er altijd al van overtuigd geweest dat alles precies loopt zoals het heeft moeten gaan. De mensen die wij ontmoeten, de situaties waar wij ons in bevinden, alles heeft een reden en niks is toeval.

Wat belangrijk is, is dat wij aandacht hebben voor wat ons overkomt. Wanneer wij emoties ervaren of ons lichaam pijn doet, leer naar jezelf te luisteren. Het leven geeft ons altijd signalen, dit gebeurt dagelijks en ook in onze dromen. Dit wordt door velen genegeerd of het valt ons simpelweg niet op, omdat we te druk bezig zijn met ons alledaags hectisch leventje. We voelen allemaal dat er iets niet klopt, maar kunnen onze vinger er niet op leggen. Dus leggen we ons er al gauw bij neer en laten we het voor wat het is. Ik ben in mijn hele leven constant tegen dingen aangelopen die me niet lekker zaten. Alsof wij leven in een grote web vol leugens en misleidingen en wij als mens dat allemaal maar gewoon moeten accepteren, omdat dit nou eenmaal is hoe het leven in elkaar steekt. Hoe kan het zo zijn dat de ene persoon het leven leidt waar de ander alleen maar van kan dromen? Heeft dat allemaal nou echt alleen te maken met geluk of pech? We hebben allemaal vraagtekens en vragen ons allemaal af of dit het nou echt is.

Ik ben geboren met eczeem en astma. Door mijn allergie voor zuivelproducten ben ik altijd een kop kleiner geweest dan de rest. In mijn hele schoolperiode ben ik gepest voor mijn afschuwelijke huid, mijn spleetogen en mijn lengte. Dit heeft mij gevormd tot iemand die niet tegen onrecht kan en altijd voor de ‘zwakkeren’ op zou komen. Toch ben ik door de jaren heen mij volledig gaan focussen op mijn uiterlijk, want mijn innerlijk deed er in mijn ogen voor veel niet toe. Wij zijn nou eenmaal visueel ingesteld. Ik heb altijd naar liefde verlangd en ben dan ook door veel mensen pijn gedaan. Op mijn 17e kreeg ik mijn eerste echte vriendje die meerdere keren vreemdging met diverse vrouwen en door zijn moeilijke jeugd was hij ook erg agressief. Mishandeling is iets wat in mijn ogen onvoorstelbaar was. Ook al dacht ik dat het mij nooit zou overkomen, het is mij overkomen. Ik werd als vuil behandeld en het heeft mij kanten van mezelf laten zien, waarvan ik niet wist dat ik het in me had.

”In life we only get bitter or better.
The choice is ours whether we
become victim or victor.”

Nu ik hier op terug kijk kan ik niks anders zeggen, dan dat het me sterker heeft gemaakt. Ik hield niet van mezelf en had geen gevoel van eigenwaarde. Hij kon van alles bij me flikken en toch zou ik hem niet verlaten, want ik was simpelweg te bang dat er niemand was die van mij zou kunnen houden. Ik baseerde mijn volledige geluk op mensen die mij teleurstelden en niet aan mijn verwachtingen konden voldoen. Wat ik hier mee wil duidelijk maken is dat je jouw verleden kan gebruiken als een excuus om jezelf in een slachtoffer rol te stoppen en iedereen om je heen de schuld te geven of je kan het gebruiken als drijfveer om jezelf beter te maken en anderen te helpen. In ons leven hebben wij controle over 2 dingen: hoe je denkt en hoe je handelt. Wij leven in contrast. Zonder duisternis, is er geen licht en zonder verdriet is er geen geluk. Laat jouw verleden jou niet definiëren als persoon. Het is gebeurd en niks in jouw kracht kan hier nog iets aan veranderen. Niemand is perfect en iedereen heeft nare gebeurtenissen meegemaakt waar wij niks van af weten. Omarm al jouw oneffenheden, zorg goed voor je lichaam en hou van jezelf. Focus op de toekomst, leer van je fouten, leef niet om indruk te maken op anderen, maar leef om indruk te maken op jezelf. Jij maakt het verschil.

Liefs,

Sioejeng

 

Minder frustraties in een paar stappen

Voor de mensen die mij persoonlijk kennen, weten we allemaal: Sioejeng is zeer snel geërgerd. Of nou ja, dat was ik altijd. Elke dag was het weer hetzelfde liedje. S’ochtends als de wekker ging begon het al. Wéér een dag naar werk. Vooral de maandag na het weekend was het ergst. Het liefst sloeg ik mijn ontbijt over om zo lang mogelijk in bed te kunnen blijven liggen. Dat doe ik wel onderweg of als ik daar aan kom. Mijn make-up gooide ik naast mijn ontbijt ook hop, in mijn tas. Zo, dat scheelt weer een kwartier. Eenmaal op het trein station aangekomen was het altijd weer feest. Vertraging, vertraging, nog meer vertraging. FUCK! Kunnen die treinen nou nooit eens normaal rijden??!!

Processed with VSCOcam with f2 preset

De dag was nog net begonnen en ik trok het al niet meer. De trein komt 10 minuten te laat aan en de mensen die in willen stappen gaan met z’n allen recht voor de deur staan. Voordat de mensen uit zijn gestapt, douwen ze zichzelf al naar binnen. ‘Laat die mensen toch een keer eerst uitstappen for God’s sake! Die trein gaat heus niet weg zonder je!’ Ik kon het dan natuurlijk ook niet laten om mijn mond te houden en moest er altijd weer wat van zeggen. Hetzelfde gebeurde wanneer er keihard werd gepraat in de stilte coupé of wanneer voorbijgangers iets naar me riepen in de trant van: Ni Hao. ‘WAT?! Ik kan ook Nederlands hoor!’ Ik raakte werkelijk waar, om alles, maar dan ook echt alles gefrustreerd.

Het stomme hieraan is dat je er werkelijk helemaal niks mee opschiet, behalve het feit dat je alleen jezelf er mee hebt. Wat je er als enige uit haalt, is dat je, je zegje weer hebt kunnen doen en alleen maar tijd en energie hebt verspild aan iets wat er eigenlijk helemaal niet toe doet. Misschien is het je opgevallen dat wanneer je met de verkeerde been uit bed stapt, het net lijkt alsof alle ongeluk in één keer aan komt waaien. Je verslaapt je, laat je koffie over je mooie broek vallen en het shirtje die je aan wilde doen, ligt nog in de was. O my god. Kan het allemaal nog erger? Ja, het kan allemaal nog veel erger. Echt. Het probleem is dat wanneer je constant in je negativiteit blijft hangen, dit gevoel constant gevoed blijft worden wanneer je hier teveel aandacht aan besteed. Als het er niet echt toe doet, laat het dan los. In plaats van te denken ‘waarom gebeurt mij dit altijd?’ kun je beter nadenken over hoe je er op reageert en wat je kan doen om het probleem op te lossen. Mind over matter. 

De meeste frustraties die ik op een dag kon hebben ging voornamelijk over mensen. Er was niks wat mij meer kon frustreren dan mijn collega’s op werk, vriendinnen die te laat kwamen of vriendjes die niet snel genoeg op mijn berichten reageerden. Maar ook mensen die voordringen in de supermarkt, nare klanten in winkels, opdringerige vrouwen in de club. Eigenlijk mensen in het algemeen om heel eerlijk te zijn. Als er iemand echt geen geduld had, was ik dat wel. Het grappige is dat ik hierdoor ontzettend haatdragend werd, terwijl ik eigenlijk juist heel liefdevol ben. Toen ik merkte hoe erg mensen effect hadden op mijn gemoedstoestand, heb ik besloten om het roer om te gooien en dingen te bekijken vanuit een ander perspectief. Wat fijn is om te weten, is dat ik totaal geen controle heb over wat anderen doen en zeggen. Het enige wat ik kan veranderen is hoe ik er mee om ga en hoe ik er op reageer.

”It’s easier to forgive others, if you
can accept that 
everyone is
doing the best they can from their

own level of awareness.
Just like you are.”

Als je, je beseft dat de meeste miscommunicaties worden veroorzaakt door aannames, leer je al snel om dingen op een andere manier te bekijken. Over het algemeen hebben wij mensen namelijk nooit echt slechte bedoelingen, maar creëren wij vaak zelf een probleem door er teveel over na te denken of omdat we gewoon klakkeloos van het slechtste uitgaan. Wanneer je beseft dat iedereen zijn best doet om iets te begrijpen vanuit hun eigen niveau van bewustzijn, kun je, je frustraties loslaten en omzetten in begrip. Velen zijn simpelweg onwetend en hebben totaal geen kwaad in zich. Een probleem ontstaat namelijk pas, wanneer jij er een probleem van maakt. Wanneer je anders leert reageren op een bepaalde situatie, is er in feite niks aan de hand, want diep van binnen weet je dat de ander het niet zo bedoelt heeft. Het is fijn om voor jezelf mensen te leren vergeven. Niet altijd omdat ze het verdienen, maar omdat het jou de rust geeft die je nodig hebt om los te kunnen laten.

Liefs,

Sioejeng

 

Wat is de betekenis van vriendschap?

In mijn 24-jarig bestaan ben ik ongeveer 6x verhuisd en heb ik in 4 verschillende steden gewoond. Dit is redelijk veel en hierdoor was het voor mij makkelijk om met nieuwe mensen in contact te komen. Ik moest mij tenslotte elke keer weer opnieuw voorstellen in een klas vol met kinderen die elkaar al jarenlang kenden. Op eerste gezicht is iedereen een vreemde, tot je deze leert kennen, zeg ik altijd. Ik vond nieuwe vrienden maken fantastisch en sinds de opkomst van internet was het nog makkelijker om contact te leggen met mensen uit verschillende steden in Nederland. Ik reisde dan ook regelmatig het één en ander af, kon het praktisch met iedereen goed vinden en heb de tijd van mijn leven gehad. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Ik kon goed luisteren en vond het altijd fijn om mensen advies te geven, te helpen waar dat nodig was en te motiveren om beter te worden. Wat mij opviel is dat mijn vriendengroep altijd erg divers is geweest. Ik maakte geen onderscheid in afkomst, seksuele voorkeur, geloof of stereotype. Als ik je graag mocht, ging ik met je om. Zo simpel was het.

tumblr_static_ewagyiryt60o44sgk8oww40sk

Toch is het door de jaren heen al lang niet meer zo simpel als ik dacht. Vriendschap kost tijd, begrip, geduld en ontzettend veel energie. Daarnaast krijgen we veel te maken met teleurstellingen, miscommunicatie en onbesproken aannames die ruzies veroorzaken. In mijn leven heb ik ontzettend veel mensen ontmoet, veel plezier gehad, veel pijn ervaren, maar het allerbelangrijkste, ik heb onvoorwaardelijk veel van mensen gehouden. Zoveel dat ik zelf pijn ervaarde wanneer het slecht met ze ging. Dat ik zo erg het beste met ze voor had, dat ik mijn mening volledig probeerde door te drukken waarvan ik dacht, dat, dat het beste voor ze was, dat mensen hier van schrokken en afstand van mij namen. Ik hield zo erg van mensen dat ik mijn volledige geluk op hun baseerde, al mijn tijd voor ze vrij maakte en mij aan hen vast begon te klampen. Dat is toch hoe vriendschap werkt, dacht ik?

Wij mensen hebben namelijk nogal een drang om iets te bezitten, wanneer dit ons gelukkig maakt. Ik ben er voor jou, als jij er voor mij bent. Jij bent mijn vriend, dus ik verwacht dat je tijd voor mij vrij maakt en naar me luistert als ik je nodig heb. Dus raken we teleurgesteld en onzeker wanneer dit niet gebeurt op het moment dat wij dat willen en het nodig hebben. Hoe meer vrienden, hoe meer meningen en verplichtingen. We spreken af, vertellen alles over ons persoonlijke leven, horen hun advies aan en volgen het dan ook op, want anders luisteren we niet naar ze en dat is respectloos. Ik zou niet durven om mijn vrienden te teleurstellen door naar mezelf te luisteren en zelf te bepalen wat ik doe met de situatie, want ik heb immers om hun mening gevraagd. ‘Als jij maar gelukkig bent.’

Precies, als ik echt gelukkig ben, waarom zou diegene’s mening er dan toe moeten doen? Waarom zou mijn keuze een ander kwetsen als ik voor mezelf besluit te kiezen. Het is toch mijn leven? Dit klinkt misschien allemaal belachelijk wanneer je het leest, maar dit is exact hoe het er in mijn leven aan toe ging. Iedereen heeft overal een mening en oordeel over, je hoort verhalen over mensen die je niet eens kent en toch knik je ja en praat je over van alles mee, terwijl we hier eigenlijk helemaal niks van af weten. Je gaat er in mee, want het zijn je vrienden en je wilt er voor ze zijn, omdat zij er ook altijd voor jou zijn en je wilt ze oprecht helpen, want je houdt van ze.

“The most important relationship in your life is the relationship you have with yourself. Because no matter what happens, you will always be with yourself.”

Tot ik me besefte dat ik eigenlijk zoveel van iedereen hield, dat ik vergeten was om van mezelf te houden. Ik luisterde niet eens meer naar wat ik zelf wilde, vroeg advies om de kleinste dingen en kon niks meer alleen. Ik was zo afhankelijk geworden van mijn vrienden dat ik het niet uit kon staan om alleen te zijn. De confrontatie was te groot en ik zou me dan eenzaam voelen. Ik was niet tevreden met wie ik was geworden. Al die jaren ben ik constant bezig geweest met het pleasen van alles en iedereen en ben ik mezelf helemaal kwijt geraakt onderweg.

Ik realiseerde me dat vriendschap voor mij een andere betekenis heeft gekregen. Mensen die ik al jaren kende, zitten niet meer in dezelfde levensfase en ik kan ze gewoon niet helpen en dat hoeft ook helemaal niet. Ik ben namelijk niet verantwoordelijk voor niemand, behalve voor mezelf. Waarom zou ik selectief een groep kiezen die ik liefheb, als ik iedereen wil liefhebben? Vriendschap is prachtig wanneer dit vrijblijvend is, zonder verwachtingen, zonder verplichtingen. Het is het accepteren van de ander, exact zoals diegene is. Vriendschap is oprecht, onvoorwaardelijk en liefdevol. Liefde is geven zonder er iets voor terug te verwachten. Verwachting en verplichting om te liefhebben is geen vriendschap, maar simpelweg een overeenkomst uit eigen belang.

Mensen komen en gaan in de loop der tijd, maar jij bent de enige persoon waar je de rest van je leven, elke milliseconde mee zal besteden, dus zorg er dan ook voor dat deze persoon degene is waar je ontzettend gelukkig mee bent. Wees geen gevangene van je eigen gedachtes en focus op wat jou gelukkig maakt. Wat is oprecht belangrijk voor jou in het leven? Wat zijn je passies en doelen? Waar sta je voor? Hoe behandel je, jezelf en hoe behandel je anderen? Gelukkig zijn begint bij jou en zeg nou zelf, wie omringd zich nou niet graag met een gelukkig persoon 😉

Liefs,

Sioejeng

 

De invloed van Social Media

Hi! Vandaag wil ik iets heel persoonlijks met jullie delen, namelijk hoe de ( Social ) Media mij heeft beïnvloed. Als jonge creatieveling ben je constant bezig met het inspireren van jezelf en anderen en dit doe je voornamelijk door je uiterlijk te verzorgen en mee te lopen met de laatste trends door de hipste evenementen te bezoeken. Mijn gezicht werd mijn visitekaartje en ik moest laten zien hoe uniek ik was om interessant te blijven en op te vallen tussen de menigte. Van jongs af aan had ik al bewondering voor diverse artiesten die ik dagelijks bekeek op MTV en stap voor stap deed ik al hun danspasjes na voor de spiegel. Ik leerde twerken op mijn 8e en stoptte tennisballen in mijn moeder’s BH die ik dan zelf aan deed met een glimpje lippenstift die ik van haar make-up tafel piktte. Mannen staan gelijk aan liefde en liefde maakt gelukkig, dat leerde ik immers van televisie en de liedjes die ik hoorde op de radio. SEX SELLS!

Naamloos-2kopie.jpg

Mijn kamer hing vol met zangeressen en bands waar ik met grote ogen naar uit keek wanneer zij hun enorme auto’s en paleizen rondshowden; ‘This is where the magic happens.’ was een standaard zinnetje die gebruikt werd wanneer de camera hun slaapkamer binnenkwam. Hoe ouder we worden, hoe meer we streven naar succes, macht, roem, erkenning en geld. We willen iedereen laten zien hoe goed we het wel niet hebben. Hoe ontzettend gelukkig we wel niet zijn. Je begint bijna aan jezelf te twijfelen. Doe ik iets verkeerd? Ik kon het niet helpen om mezelf met alles en iedereen te vergelijken. Dus werd ik boos, verdrietig en teleurgesteld wanneer situaties niet verliepen zoals ik het voor me zag. Ik verdien niks minder dan het allerbeste en dat is dit niet!!

Sinds de opkomst van Social Media is deze behoefte alsmaar versterkt en hier hebben we dagelijks mee te maken. Het was alsof ik elke dag een klein beetje vergif innam, waardoor dit zo geleidelijk ging, dat het niet tot me doordrong wat het met me deed. De media geeft een ontzettend vertekend beeld van de realiteit waarin ons ego volledig centraal komt te staan. ‘Hoe word ik hier beter van?’ Ik merkte dat ik  9 van de 10 dingen deed puur uit onzekerheid en niet omdat ik het deed uit liefde. Bijna 90% van de dingen die ik deed kwam uit behoefte naar erkenning en bevestiging dat ik wel écht leuk genoeg ben en ik deed er alles aan om die behoefte te vervullen. Wanneer wij een kamer binnentreden zit meer dan de helft van de mensen op zijn telefoon. Maken we foto’s van onze maaltijd in plaats van het gewoon te eten en maken we filmpjes voor ons verhaal op Snapchat. We hebben nog nauwelijks aandacht voor degenen met wie we daadwerkelijk op dat moment zijn. Het is ook gewoon zo interessant allemaal!

Via Instagram, Facebook en Youtube worden wij doodgegooid met stuk voor stuk beeldschone mensen die allemaal het leven hebben waar wij alleen maar van kunnen dromen. Knap en rijk zijn maakt mij echt wel gelukkig! Allemaal schijn, dat wist ik, maar waarom viel ik er dan toch zo voor? Ik kocht wekelijks zoveel mogelijk nieuwe spullen, kleren, make-up, schoenen. Verfde mijn haren, nam piercings, tatoeages. ALLES om niet zoals de rest te zijn. Iedereen moest en zou weten dat ik anders ben. Daarnaast is shoppen ook een makkelijke weg om meer geluk te ervaren wanneer je in een dip zit. Tijdelijk natuurlijk, want na een maandje wordt het gewenning en draag je dat jurkje al niet meer die je zo leuk vond toen je hem besloot te kopen. Ik had immers ECHT nieuwe kleren nodig en ik werkte hier super hard voor. Ik mag mezelf toch zeker wel verwennen? Niet te vergeten dat al die arme kinderen in India keihard voor onze mooie spulletjes lopen te zwoegen en met geluk nog kunnen eten diezelfde avond, maar daar denken we liever niet aan. Dat is nou eenmaal hoe de wereld in elkaar zit. Toch?

Ik zorgde dat ik er elke dag weer ‘on point’ uitzag en ik was daar dan ook maar al tevreden mee. Selfie hier, zwoele blik daar. Het viel me op dat halfnaakte vrouwen op Instagram door iedereen bewonderd werden en zeker wanneer hun make up ‘on fleek ‘ was, kregen zijn enorm veel reacties en likes. Cool zeg, dat wil ik ook wel. Ik was natuurlijk single en besloot na alle interessante verhalen Tinder te downloaden. Een welbekende app waar het puur draait om uiterlijk en als je geluk hebt, haal je er nog een grappig gesprekje uit of een snelle seks-date. Na een paar afspraakjes te hebben gehad vond ik het hélemaal mooi geweest. WAT was ik in HEMELSNAAM aan het doen?? Ik had zoveel meer te bieden dan dit! Ik schrok zo erg van het besef die ik toen kreeg, dat ik een lange tijd in een dip heb gezeten van de enorme confrontatie met mezelf. Alsof ik een leeg gat probeerde op te vullen wat constant geen voldoening gaf. Jarenlang ben ik zo druk bezig geweest met mijn uiterlijk, had ik bewondering voor rijke en succesvolle mensen dat ik helemaal was vergeten hoe het was om aan mijn innerlijk te werken.

“We buy things we don’t need,
with money we don’t have,
to impress people we don’t like.”

Hoe ik met andere mensen omging, hoe ik mijn tijd besteedde, hoe ik zo ontzettend gefixeerd was op de buitenkant, dat ik het gevoel kreeg dat ik niet langer mijn spullen bezat, maar mijn spullen mij begonnen te bezitten. Hoe ik anderen constant mij heb laten vertellen wie ik moest zijn, dat ik mezelf compleet ben verloren in wie ik écht ben. Ik was teleurgesteld in mezelf. Waar was mijn eigenwaarde en zelfrespect? Hoe heb ik het zover laten komen dat ik iemand was geworden waar ik helemaal niet blij mee was? Hoe kon ik nou vergeten wat echt bewonderenswaardig was, namelijk onzelfzuchtigheid, behulpzaamheid, bescheidenheid, integriteit, zorgzaamheid, en vrijgevigheid? Wie bepaalt er überhaupt wat mooi is of wat niet, dat is toch maar een mening en dat maakt me toch niet persée een goed mens? Ik heb daar immers niks voor hoeven doen. Ik zei jarenlang constant het één en deed het ander. Was ik dan echt zo fucking blind en hypocriet? Hoe ik streefde naar meer en meer en hoe ik zo erg verlangde naar een leven wat helemaal niet bestaat! Ik walgde van mezelf en moest zo snel mogelijk veranderen.

Ik besloot mezelf te analyseren vanaf de dag dat ik geboren werd tot de dag van vandaag. Wie was ik als kind voordat ik aangetast werd door de negatieve invloeden van buitenaf? Ik hielp mensen zonder daar iets voor terug te verwachten, ik deed dingen uit liefde en niet om mijn ego te strelen. Ik was puur, zuiver en oprecht. Ik was onbevreesd, vocht tegen onrecht en kon de hele wereld aan. Dat is wie ik ben en ik besloot dat ik haar weer wilde zijn. Ik gooide mijn leven om en besloot alle negativiteit in mijn leven los te laten en mezelf te veranderen om mijn leven meer betekenis te kunnen geven. Ik wilde gewoon weer even helemaal lekker mezelf zijn! Weet jij nog wie je was als kind en ben je tevreden met wie je bent geworden?

Liefs,

Sioejeng

Alleen op reis

Mijn hele leven lang ben ik bezig geweest met iemand te zijn. Vanaf het moment dat je geboren wordt, worden er al dingen van je verwacht. Ik groei op in een Chinese familie waarin status, macht en prestatie centraal staat. Op school wordt de druk nog groter en ik merkte al gauw dat het niet meer genoeg was om het allemaal alleen maar leuk te vinden, ik moest ook daadwerkelijk overal de beste in zijn. Als kind ben je, je nog nauwelijks iets bewust van de hokjes waar je constant in geplaatst wordt. Toen ik eenmaal oud genoeg was om naar school te gaan, werd ik al gauw gepest om mijn afkomst. Dit was de eerste keer dat het voor mij duidelijk werd dat ik niet was als alle anderen, terwijl ik mezelf nooit als anders had beschouwd. Het liefst had ik blonde haren gehad en blauwe ogen. Was dit dan het racisme waar mijn vader het vaak over had? Iedereen is toch immers maar een mens en van binnen hebben wij allemaal dezelfde verlangen. Namelijk liefde en geluk.

Processed with VSCOcam with g3 preset

img_5897kopie

Door de jaren heen krijg je elke dag les op school en voor ik het wist was het daar: de cito toets. Als 11-jarig meisje legde ik een test af dat zou bepalen of ik onderaan de ladder zou moeten beginnen of gelijk door mocht naar de route om zo succesvol mogelijk te worden in mijn toekomstige carrière. De uitslag was daar: VMBO-T. GOD NEE! Ik zag in één klap al mijn dromen uiteen spatten. Wat nu? Was mijn toekomst nu voorbij? Kon ik nog wel alles worden wat ik maar wilde of was dit allemaal schijn?

Toch zet je jarenlang door en de tijd vliegt voorbij. Ik kwam erachter dat talent alleen niet genoeg was en dat het belangrijk is om dit te blijven ontwikkelen. Inmiddels heb ik door hard te werken twee mode opleidingen afgerond en met wat geluk tijdens het solliciteren, kwam ik na een aantal baantjes terecht bij mijn huidige werk. Tijdens mijn evaluatiegesprek werd mij verteld dat ik mij niet genoeg inzette, dat ik veel meer initiatief moest tonen en dat mijn mentaliteit niet goed was. Terwijl mijn manager dit gefrustreerd zat te vertellen probeerde ik mij rustig te houden. Dit ging even goed, tot ik ineens in huilen begon uit te barsten. Ik begreep niet wat ik fout had gedaan. Ik kwam elke dag op tijd, ik deed mijn werk, haalde mijn deadlines en deed enorm mijn best om goede resultaten te leveren. Ik raakte na het gesprek al snel gedemotiveerd, voelde mij niet gewaardeerd en ging sindsdien met tegenzin naar werk. Waarom liet ik één persoon zo’n controle nemen over mijn emoties?

Toen besloot ik de natuur op te zoeken door alleen op vakantie te gaan. Ik moest weg en snel ook. Doodeng vond ik het. Nog nooit had ik écht iets alleen gedaan, zonder partner, familie of vrienden. Het besef die ik tijdens deze reis heb gekregen is dat je, je hele leven wordt verteld wie je moet zijn, wat je kan en wat er allemaal niet mogelijk is door gebrek aan kennis of geld. Je hele leven wordt je beperkt in je kunnen. Zonder er naar te vragen krijgen we elke dag meningen, oordelen en negatieve opmerkingen naar ons hoofd geslingerd en hier heb ik mij voor moeten leren afsluiten. We moeten stoppen met onszelf te limiteren, puur omdat we te bang zijn voor wat er allemaal fout kan gaan. ALLES IS MOGELIJK, zo lang jij je hoofd er naartoe zet en hier een volle 100% voor gaat. Ik realiseerde me dat ik constant geen voldoening kreeg uit een vaste maandloon, 40-uur op kantoor zitten, elke dag keihard werken om iemand anders zijn droom waar te maken in plaats van mijn eigen dromen waar te maken. Ik realiseerde dat ik andere mensen wilde helpen en een boek te schrijven. Twijfelen deed ik niet langer en ik besloot direct ontslag te nemen.

“If you limit your choices only to what
seems possible or reasonable,
you disconnect yourself from what
you truly want, and all that is
left is compromise.”

De reis deed me beseffen dat alleen zijn helemaal oké is en hoe essentieel het is om af en toe een moment voor jezelf te nemen om alles op een rijtje te zetten zonder afleidingen van buitenaf. Dat je heel goed moet weten wie je nou écht bent en beseffen dat wie je bent altijd genoeg zal zijn, zo lang je open staat voor verandering. Dat je altijd in jezelf moet blijven geloven en je niet moet laten beperken in je kunnen door wie dan ook. Het leven is een patroon die alleen doorbroken kan worden wanneer jij besluit om de angst los te laten en zelf een kans te creëren. De drang naar meer, meer, meer heeft ons doen vergeten wat de waarde is van wat we al hebben, omdat we constant streven naar het volgende mijlpaal. Waardeer wat je hebt, heb passie voor wat je doet en wees dankbaar voor de kleine dingen, dan zal je de voldoening vinden die je zoekt 🙂

Liefs,

Sioejeng